maandag 31 december 2012

Toekomstvragen

Vader, hebt u van uw leven
Al een wereldvlucht gemaakt?
Nee joch.

Zijn er wel onder uw auto
Wandelaars of zo geraakt?
Nee joch.

Bent u wel eens bij een mooi groot
Spoorwegongeluk geweest?
Nee joch.

Hebt u wel eens in een wedstrijd
Op de wielerbaan gesjeest?
Nee joch.

Sloeg u wel eens het record van
Dansen op de lange baan?
Nee joch.

Hoeveel maal bent u gescheiden?
Bent u ook failliet gegaan?
Nee joch.

En bent u nog nooit beroofd óók?
Schoof u opium, Papa?
Nee joch.

Stond u wel eens in de kranten
Op de foto-pagina?
Nee joch.

Toen vroeg Jantje maar niet verder
Draaide om en greep zijn muts,
Stapte op zijn motorfietje,
Dacht: die Pa van mij, da's pruts.
J.P.J.H. Clinge Doorenbos. Uit: Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is. Gedichten voor kinderen van alle leeftijden, gekozen door Tine van Buul en Bianca Stigter. Querido, 2006. 
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgever Querido.

zondag 30 december 2012

Te lezen bij sneeuw

Een paar hoeken om en je staat in de stilte
op een bodem, tussen oude muren, lagen metselwerk
in zomaar een winter. Uit de tijd gestapt.

Het vriest. Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes -
rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij
eeuwen geleden deden tussen de stenen

het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof
waar als je goed luistert ijle stemmen misschien
de flarden van iets mateloos naar het heden zingen.

Dit is nu, vandaag. Het schemert al. De kinderen
spelen zoals ze spelen, omringd door tijd
waar jij niet bent. Jij kijkt naar hun herinneringen.
Esther Jansma. Uit: Altijd vandaag. Arbeiderspers, 2006.

woensdag 26 december 2012

Kerstgedicht

Verbeeld je bij kaarslicht de stal op die avond,
gebruik om de kou daar te voelen wat neervalt
in vlokken, om honger te voelen de afwas
en voor de woestijn al wat draait rond de aardas.

Verbeeld je de stal in de nacht na die avond,
Maria en Jozef en, meer op de voorgrond -
je rimpels zijn prooi van een handdoek geworden -
het slapende kindje in doeken gewonden.

Verbeeld je drie koningen, drie karavanen,
drie stralen veeleer die de ster nader kwamen,
kamelen, hun vracht, het geklingel van bellen
(het kindeke had nog niet veel te vertellen,

verdiende geen galmende klokken op voorhand).
Verbeeld je de Heer, die op peilloze afstand
Zichzelf voor het eerst in de Heiland herkende:
een dakloze in een geboren ontheemde.
Joseph Brodsky. Uit: Kerstgedichten. Vertaling uit het Russisch door Peter Zeeman. De Bezige Bij, 2005.

maandag 24 december 2012

Kerstlied van de supporters

We waren van het voetbal teruggekeerd,
we hadden een treinstel verruïneerd
en we liepen nog wat door de angstige stad
en toen riep er eentje: 'Hé! Zie je dat!
Daar is verdomme
een ster gekomme!'

Toen riep er een ander: 'Herejee,
dat is een nieuw geintje van de ME:
nu jagen ze ons weer op de vlucht
met helicopters, hoog in de lucht,
en er zijn honden
aan vastgebonden.'

Maar je hoorde geen motor, het bleef zo stil,
en min of meer tegen onze wil
liepen we mee met die zwervende ster
en Japie zei nog: 'Ik zie al van ver
waar die ster heengaat:
Tweede Jan Steenstraat.'

Een dronken kerel zong er een lied:
'Driehoog achter is het geschied.'
En hij had gelijk in zijn dronkenschap,
dus wij liepen over een donkere trap
zachter en zachter
naar driehoog achter.
Willem Wilmink. Uit: Verzamelde liedjes en gedichten. Prometheus, 2010.

vrijdag 21 december 2012

De nieuwe wereld

Illustratie ansentonrijkers.nl
Nu we allemaal aan tafel zitten
wou ik het maar gezegd hebben.

Als iedereen even zijn servet met
stillevens omdraait, zijn beker met
zonderbodemdessin ondersteboven
op zijn schoot plaatst, dan ga ik het
nu niet tactisch brengen.

Ik ben vannacht door de wereld bezocht.
De wereld bleek zeer levendig.
We kunnen wel spreken van geil.
Ik kon het ook niet helpen, heus,
jullie moeder bood weerstand.

Ik wou maar zeggen dat we niet gek moeten
opkijken als er straks een nieuwe wereld in mij
groeit, een betere wellicht.

En kunnen we dan nu verder eten?
We hebben honger.
Johanna Geels. Uit: Detox. Atlas, 2010.

woensdag 19 december 2012

Zwarte vissen

Soms,
het gebeurt weleens,
worden gedachten zwarte vissen.
Ze botsen tegen de glazen muren
van mijn hoofd.

Maar ik laat het er niet bij.
Ik wrijf ze op tot blinkende vogels,
doe het raam open
en wuif ze eruit.

Een veer zweeft na.
Een zwarte.
Maar de vogels zijn verdwenen.
Gil vander Heyden. Uit: Liefde zat je als gegoten. Clavis, 2008.

maandag 17 december 2012

De kerstman

De kerstman zat te brommen in zijn witte baard:
Ik ga dit jaar beslist niet naar de mensen.
Ze zijn 't over 't algemeen bepaald niet waard,
ze hebben altijd zulke overdreven wensen.
Ze zijn zo dom, ze zijn zo ijdel en ze snoeven zo
en dan die radio, en dan die radio.
Ik zal het voortaan dus maar liever laten
of zal ik nóg eens met ze praten...?

Nee, zei de kerstman, nee,
het gaat op aarde niet meer volgens mijn idee.
Hoor die mensen toch es jokken
onder 't luiden van de klokken.
Ik ga nooit meer naar beneden met de slee.
Nee, zei de kerstman, nee.

Er kwamen zeven dames in een zeppelin,
een damescomité met zijden rokken.
Ze wilden ogenblikkelijk de kerstman zien.
Ze zeiden: O, we zijn zo vreselijk geschrokken!
U krijgt van ons een goud horloge en een half miljoen
en nog een kerstkalkoen, en nóg een kerstkalkoen.
U weet niet half wat u voor ons betekent,
wij hebben zo op u gerekend!

Nee, zei de kerstman, nee,
ga maar weer verder met je damescomité.
Ga maar luiden met je klokken,
en maar ruisen met je rokken,
maar 'k kom niet meer beneden met de slee.
Nee, zei de kerstman, nee.

Er kwamen zeven heren in een vliegmachien,
dat was een comité met hoge hoeden.
Ze lieten een verzoekschrift aan de kerstman zien,
ze wilden ook nog wel z'n onkosten vergoeden.
Ze zeiden: Ach. Ze zeiden: Toe. Ze zeiden: Alstublieft.
Wij zijn toch zo gegriefd, wij zijn toch zo gegriefd.
U weet niet half wat u voor ons betekent,
wij hebben zo op u gerekend!

Nee, zei de kerstman, nee,
ga maar weer verder met je hele comité.
Ga maar luiden met je klokken
onder al die witte vlokken.
Steek je kaarsjes aan, maar ik doe niet meer mee.
Nee, zei de kerstman, nee.

De kerstman zat zo treurig op zijn sneeuwen bed...
Hij voelde zich zo koud en onbegrepen.
Toen kwam er een klein meisje op een autoped
in haar pyjamaatje met wit en roze strepen:
Als u niet komt, als u niet komt, dan doet ons hart zo zeer,
dan is 't geen Kerstmis meer, dan is 't geen Kerstmis meer.
We voelen ons zo vreselijk verlaten
en daarom kom ik met u praten...

Tja, zei de kerstman, tja...
Nou, ik denk er nog wel even over na.
Ik breng enkel nog wat treintjes
en wat poppen voor de kleintjes.
Nou, ik denk zo, dat ik nog wel even ga...
Ja, zei de kerstman, ja!
Annie M.G. Schmidt. Uit: Ziezo. Querido, 2004. 
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf door uitgeverij Querido.

donderdag 13 december 2012

Begrijpend Lezen

O koop'ren ploert, o zwerkflambouw.
(Wat zegt-ie nou? Wat zegt-ie nou?)
wiens schijnsel tot de einder stiet
(Ik snap het niet. Ik snap het niet.)
o immer gloende levensbron
(Het is de zon! Het is de zon!)
die droogt der gronden slib en sop.
(Hou nu maar op. Hou nu maar op.)
Joke van Leeuwen. Uit: Ozo Heppiejer. Versjes. Ill. Joke van Leeuwen. Querido, 2012. 
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.
Speciale editie van de oergeliefde versjesbundel Ozo Heppie, met tien nieuwe gedichten. Om zeer heppie van te worden.

2013 wordt het Jaar Van Het Voorlezen. Met heel veel voorleesactiviteiten en een speciale website over voorlezen en alles wat daarmee te maken heeft. Klik hier.

maandag 10 december 2012

Kippenvel

Ellen van der Velden
Tante Nel heeft kippenvel
Op haar arm en op haar been
Zelfs op haar grote teen
Op haar rug en in haar nek
Kippenvel op elke plek.

Tante Nel heeft kippenvel
En nu ook een kippenkop
Met een rooie kam erop
Door haar nette kleren
Prikken witte kippenveren
Tante Nel is in een wip
Van kop tot kont een kip.

Elke dag legt ze nu een ei
O wat kakelt ze dan blij
Elke nacht gaat ze op stok
Bij de kippen in het hok
En is het weer eens volle maan
Dan droomt ze van een knappe haan
En dat hij zegt o tante Nel
Jij hebt echt het mooiste vel.
Koos Meinderts. Uit: Er ging een vis uit fietsen 1997/Leve het nijlpaard, De Harmonie, 2001/Er staat een taart in lichterlaaie. Samenstelling Jan van Coillie. Davidsfonds/Infodok, 2004.
Klik hier om Harrie Jekkers te horen zingen: Tante Nel heeft kippenvel

woensdag 5 december 2012

Bevroren licht

Een vogel viel krakend uit de takken
wolken haperden in de lucht
alles werd wit en leeg
we lagen languit op de grond

opa brak ijspegels uit zijn snor
alles is anders, zei hij
en toch is niets veranderd

behalve dan het licht, zei ik
en ik dacht aan hoe de zomer
nog nooit zo ver was
weggeweest.
Jef Aerts. Uit: Er zit een feest in mij. Querido's Poëziespektakel 5. Samenstelling Ted van Lieshout, Querido, 2012.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 3 december 2012

Pietje Pech

Veel Pieten werken voor Sinterklaas.
Groot en klein, dun en dik.
Hij kan ze allemaal de baas.
Behalve eentje, en dat ben ik.

Mijn naam is Pietje Pech.
Ik ben de ergste van allemaal.
En vergeef me dat ik het zo zeg.
Ik maak veruit het meeste kabaal.

Karweitjes verpest ik altijd weer.
Ik kan er helemaal niets aan doen.
Maar telkens opnieuw gebeurt het weer.
Alles gaat fout, en ik ben de oen.

Verstop ik me dan op een verre plek,
in een kast of achter een heg,
dan stap ik pardoes in de verse drek.
Daarom heet ik dus Pietje Pech.
Inge Bergh en Inge Misschaert. Uit: Het grote Sinterklaasboek. Illustraties Jurgen Walschot. 
Een stakende Sint, een gat in de romp van de stoomboot, het adres van Sinterklaas, rijmpjes over het nieuwe paard, weetjes zoals waarom we iets in onze schoen stoppen met Sinterklaas, recepten van Piet Kok zoals van speculaas en die rare, ouderwetse zak, je vindt ze in dit boek.

woensdag 28 november 2012

Sinterklaastips: de beste gedichtenboeken van 2012

Het is bijna Sinterklaas. Wat moet je vragen? Je hebt toch alles al? 
NEE!! Er zijn vast een paar HELE MOOIE BOEKEN die je niet hebt. Vraag je die toch. 
Lekker makkelijk.
Hier zijn ze, de mooiste gedichtenboeken van 2012. 
Gedichten ja. 
Lekker kort. Dat is superhandig voor kinderen die ook nog elke dag naar school moeten, willen wii-en, gamen, buiten spelen, televisie kijken, kletsen, shoppen, hun kamer moeten opruimen en ruzie met hun vervelende broertje of zusje willen maken. 
Ook goed voor volwassenen trouwens.
Gedichten dus. Omdat ze kort en zo mooi zijn. 
En zo fijn precies snappen wat je voelt, denkt, doet en zou willen. 
Hoe angst klinkt. 
Schrijver: Hans Hagen. Uitgever: Querido. Voor iets oudere kinderen, ongeveer 12+. Niet alleen over angst, ook over vrijen, danszand en een vriend of vriendin zoeken.
vlinder
slapen dromen
zachtjes wiegen
als een vlinder
vredig vliegen

broos en roze
vleugels lang
voor de toekomst
nog niet bang

de wereld wacht
soms zoet soms rauw
de wereld wacht ja
wacht op jou.

Er zit een feest in mij. Querido´s poeziespektakel 5.
Samenstelling: Ted van Lieshout. Uitgever: Querido. Heel veel lekkere gedichten voor kinderen en grote mensen die zich soms kind voelen. Leeftijd 9+.
Zusje
wat een groot pakket
werd er bezorgd

met trillende handen
maak ik het open

er zit een zusje in
helemaal opgevouwen

leuk
dat wil ik al heeeel lang

nu maar water geven
en wachten

tot ze kan praten
en kan zeggen

hoe ze heet.
Gijs van der Hammen.

Als iemand ooit mijn botjes vindt.
Schrijver: Jaap Robben. Illustraties: Benjamin Leroy. Uitgever: De Geus.
Grappige gedichten van (bijna) vergeten woorden, die opeens diertjes lijken. En heeele vreemde tekeningen erbij. Leeftijd: 7+
Labbekak
Zitzak zonder botten.

Hun bekken
lijken slappe grotten
die wachtten tot de adem uit zichzelf
naar binnen zweeft.

Een labbekak droomt meer
dan hij beleeft.

Doet alleen zijn ogen open
om die daarna
weer dicht te laten zakken.

Ze worden ongemerkt steeds dikker,
niet omdat ze zo veel eten,
maar te lui zijn om te kakken.

Aan de kant, ik ben je oma niet
Schrijver: Bette Westera. Illustraties: Sylvia Weve. Uitgever: Gottmer.
Grappige rijmen over mensen in een bejaardenhuis. En over hun levens toen ze jong en wild waren. Leeftijd 4+.
Mevrouw Van Veen van kamer 1
is haast de hele week alleen.
Ze leest een boek, ze kijtk tv,
ze drinkt een kopje koffie mee
omdat het van de zusters moet.
Alleen-zijn vinden die niet goed.
Dus staat ze op, mevrouw Van Veen,
en babbelt wat met iedereen.
Maar na de koffie of de thee
gaat ze weer terug naar haar tv.
...
Wij zijn bijzonder. Misschien zijn wij een wonder
Schrijver: Ted van Lieshout. Illustraties: Ted van Lieshout. Uitgever: Leopold. Leeftijd: 5+
Iedereen is een beetje apart in dit boek. Een meisje wil schroeven en trappen en schoppen, een klas wil een dictee, een varkenskindje friet.
Er was eens een kleine mopperkont
die boos was op zijn moeder,
omdat hij nooit iets lekkers kreeg,
behalve varkensvoeder.
...
Waar ik ben. Kinderen voor kinderen en anderen.
Schrijver: Diet Groothuis. Illustraties: Merel Eyckman.  Uitgeverij: De Eenhoorn. Leeftijd 6+.
Gedichten met en zonder rijm over alles waar je tegen aan kunt lopen als kind. Dat je speelveldje er opeens niet meer is. Dat je poes doodgaat. Dat je je verveelt. Je hardstikke kwaad bent. Zo kwaad als een draak. Of je je vader en moeder mist als ze dood zijn. En nog veel meer. 
Het allermoeilijkst
Echt moeilijk is
achterstevoren een heuvel ophuppelen.

Vooruit naar beneden
gevaarlijk makkelijk, bijna over de kop.

Vooruit heuvel op
trekt zwaartekracht aan je benen.

Het allermoeilijkst is
omlaagachterstevorenhuppelend.
Makkelijk he, een leuk Sinterklaascadeautje bedenken! 



maandag 26 november 2012

Gekleurde geuren

Soms hebben geuren kleuren.
Neem bijvoorbeeld mij nou:
Na een bad ruik ik lichtblauw.

Roze geurt mijn tante,
rood ruik ik als zij mij zoent.
Groen hangt om geraniums,
oranje om een gepoetste schoen.

Paars snoof ik eens op
toen ik naast een opa stond.
Wie een toverbal eet ademt
gekleurde wolkjes in het rond.

Uit een doos kleurpotloden
komen ongelogen
honderd kleine regenbogen.
Bas Rompa. Uit: Pannetje van papier. DiVers, 1999.

woensdag 21 november 2012

Volledige destructie

Het was een ijzige dag.
We begroeven de kat,
pakten toen haar mand
en staken die in brand

in de achtertuin.
De vlooien die ontkwamen
aan aarde en vuur
kwamen om van de kou.
William Carlos Williams. Uit: Even dit. Vertaling Huub Beurskens. Meulenhoff, 2006.

Engels origineel:
It was an icy day.
We buried the cat,
then took her box
and set fire to it
in the back yard.
Those fleas that escaped
earth and fire
died by the cold. 

maandag 19 november 2012

Buiten spelen


Ons laatste voetbalveldje: kwijt,
plannen voor een nieuwe wijk.

De kikkersloot met dril:
verboden toegang sinds april.

Ons huttenbouwenbosje mogen we niet in.
Daar zitten vieze mannen.

Het park voor struikverstoppertje
is platgemaakt. Er komt een weg.

Alles eerlijk delen, zegt mijn moeder.
Maar kinderen hebben zeker pech?

Niet zeuren dan, dat ik alleen nog maar wil gamen.
Wat moet ik anders doen? Een tijgerjonkie nemen?
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Illustraties Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012.
Lees of beluister hier en hier de radiocolumn 'Buiten spelen' in radioprogramma Vroege Vogels, zondag 18 november op radio 1. 


zaterdag 17 november 2012

Sinterklaas in het land

Sint-Nicolaas en de drie kinderen
Drie kinderen gingen hand in hand
om bloemen te plukken op het land.

De dag was al voorbijgegaan,
ze kwamen bij een slachter aan.
'Hebt u voor ons een bed, meneer?''
'Ja, kom dan, kom, 't verheugt me zeer.'

Nog voor er eentje rustig zat,
sloeg hij ze dood en dat was dat.
Toen stopte hij ze bout na bout
als varkens in een vat met zout.

Sint-Nicolaas passeerde daar,
het was precies na zeven jaar.
Bij 't slachtershuisje streek hij neer:
'Hebt u voor mij een bed meneer?'

'Ja, kom dan, kom, Sint-Nicolaas,
al is dit geen paleis, helaas.'
Nog voor Sint-Nicolaas rustig zat,
vertelde hij dat hij honger had.

'Wilt u een boterham met kaas?'
 'Dat lust ik niet,' zei Sinterklaas.
'Een broodje ham of fricandeau?'
"Nee, daarvan houd ik ook niet zo.'

Het vlees waar ik het meest van houd,
dat zit al zeven jaar in 't zout.'
De slachter had het goed gehoord
en rende in doodsangst naar de poort.

''t Is zinloos om te vluchten, man.
Berouw is wat jou redden kan.'
Sint-Nicolaas is naar 't vat gegaan
en hield er drie vingers tegenaan.

'Dag, kleine slapers die ik zie
word maar eens wakker, alle drie!'
En met drie vingers uitgestrekt
heeft hij ze uit de dood gewekt.

De eerste zei: 'Wat sliep ik zacht.'
De tweede had dat ook gedacht.
Het derde kindje zei bedeesd:
'Ik ben in 't Paradijs geweest.'

Drie kinderen gingen hand in hand
om bloemen te plukken op het land...
Saint-Nicolas et les trois petits enfants. Anoniem.
Willem Wilmink. Uit: Verzamelde liedjes en gedichten. Prometheus, 2010.
Meer info over de heilige Nicolaas: klik hier

zondag 11 november 2012

Sint Maarten

Nu dragen kinderen, groot en klein,
een lampioen vol maneschijn:
je ziet ons door de straten gaan,
je kunt ons lied nog niet verstaan,
kunt ons liedje nog niet verstaan.

Wij vragen iedereen beleefd
of hij wat lekkers voor ons heeft,
wij lopen door de duisternis
omdat het 11 november is,
dus omdat het Sint-Maarten is.

Als we iets krijgen, loopt ons koor
met alle lampions weer door,
als ons niet open wordt gedaan,
dan blijven wij gewoonweg staan,
blijven wij vannacht hier staan.
Willem Wilmink. Uit: Verzamelde liedjes en gedichten. Prometheus, 2010.

woensdag 7 november 2012

De bozbezbozzel

De bozbezbozzel lijkt wat op
Een jenk, maar heeft een klein're kop.

Zijn poten staan steeds twee aan twee
Als eenmaal bij het stekelree.

Hij hinnikt als een maliepaard,
En als het sneeuwt heeft hij een staart.

Wanneer die staart zijn kop zou zijn,
Was hij precies een spieringzwijn.

En als hij zeven staarten had,
Een kolossale kolbakrat.

Nu lijkt hij nog het meeste op
Een jenk, maar met een klein're kop.
Cees Budding. Uit: Gedichten 1938/1970, De Bezige Bij, 1971.

maandag 5 november 2012

Snottebel Lies

Snottebel Lies heeft van die snottebellen
die altijd uit haar neus hangen als slakken,
ze slurpt er af en toe wat van naar binnen
en gaat er dan hardop mee zitten smakken.

Snottebel Lies zit zo vol vieze vlekken
dat ze een lopend vuilnishoopje lijkt.
Ze heeft ook griezelige lange zwarte nagels
en héél lang haar dat tot haar knieën reikt.

Er zitten in die haren heel wat luizen,
en o, wat hebben die het naar hun zin.
Het lijkt wel of ze in een klimrek wonen,
ze slingeren en klauteren erin.

Snottebel Lies wast zich alleen met spuug
en doet dan of haar haar een handdoek is.
Zo ondertussen lijkt het wel een dweil
die stinkt naar duivepoep en ouwe vis.

En als ze 's avonds in haar bedje ligt,
dan steekt ze ook haar neus nog in die haren
en veegt haar snottebelllen eraan af,
want wat ze lekker vindt, wil ze bewaren.

Snottebel Lies staat overal bekend
om die afgrijselijke snottebellen.
Maar ik kan, omdat ze mijn nichtje is,
nog iets veel smerigers van haar vertellen.

Snottebel Lies moet voor ze slapen gaat
namelijk ook nog even voor een plas.
En wat ze dan doet, jasses, getsiederrie,
het is te vies voor woorden, hou je vast.

Wat doet ze dan? Wat doet dat vieze kind?
Het is zo goor, het is om van te gillen:
in plaats van pleepapier haalt Snottebel Lies
haar lange haren langs haar blote billen.
Mensje van Keulen. Uit: Tikken tegen de maan. 50 kindergedichten uit Nederland en Vlaanderen. Verzameld door Joke van Leeuwen. Ons Erfdeel vzw, 2012/Snottebel Lies, Querido, 1994. 

woensdag 31 oktober 2012

Heksenkost op Halloween


Heksenkost
Spinnenpoten met wat lavas,
kippenkop in paddenbloed.
Mix een handje egelstekels,
fruit een ei in snottebrei.
Kraaienklauwtjes, knoflook, wortel,
en een pondje rauwe prei.
Roeren, malen, stampen, zeven
laat je vijand maar vast beven.

Slakkenvlees en kattenhaar,
larvensnot met koeienblaar.
Rattenstaartjes, even hakken, 
zachtjes bakken, zout erbij.
Vuurtje stoken, netels koken.
In een ketel alles mengen
met een pondje zwart venijn.
O, wat zal dat lékker zijn.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Illustraties Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012. 
Het is vanavond Halloween. De naam ´Halloween´ is afgeleid van Hallow-e'en, oftewel All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen op 1 november/Allerzielen op 2 november.
Op het eiland Groot-Brittannie werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. In de Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. De oogst was binnen, het zaaigoed voor het volgend jaar lag klaar dus er was tijd voor een vrije dag, het Keltische Nieuwjaar of Samhain (uitspraak Saun, het Ierse woord voor de maand november).
De Kelten geloofde dat die dag de geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar terug kwamen om te proberen een levend lichaam in bezit te nemen. Om de geesten af te weren droegen de mensen maskers maar ze legden voor hun deuren ook voedsel voor ze neer.  Toen de Romeinen Groot-Brittannië binnenvielen, vermengden ze de Keltische tradities met die van henzelf, zoals de viering van de oogst en het eren van de doden.

dinsdag 30 oktober 2012

Bernlef is dood

Conservatorium
De ramen van het conservatorium staan wijdopen
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt

In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten lucht en insecten

Hoe te leven? Voor wat?
Grote vragen waarop kleine antwoorden passen

Zo precies als deze zwaluwen die geven
vliegensvlug

Iemand daarbinnen houdt plotseling op met spelen
vloekt en slaat zijn vleugel dicht.
J. Bernlef. Uit: Raster nr. 89, 2000.

maandag 29 oktober 2012

Maite Maria wint Willem Wilminkprijs 2012

Maite Maria in het holst van de nacht,
zeg me Maria op wie je wacht.

Op wie ik wacht, gaat niemand wat aan.
Ik blijf hier staan in het licht van de maan.

Maite Maria op het dak daar zo laat,
wacht je Maria soms op je soldaat?

Op mijn soldaat? Wat weet je van hem?
Wat mis ik zijn armen, zijn mond en zijn stem.

Maite Maria, uw soldaat was mijn vriend,
wij hebben samen de koning gediend.

Zeg me dan vriend, is de oorlog voorbij?
Dan komt mijn soldaat vannacht nog naar mij.

Maite Maria in het licht van de maan,
hoor je dan niet de kerkklokken slaan?
Koos Meinderts. Uit: Het regent zonlicht. Illustraties Annette Fienieg. Lemniscaat, 2010.
Afgelopen zaterdag heeft Maite Maria de tweejaarlijkse Willem Wilminkprijs 2012 voor het beste kinderlied gewonnen: http://www.wilminktheater.nl/nl/nieuws/nieuws_wilminkprijs_beste_kinderlied_2012_koos_meinderts.doc/
Volgens de jury is Maite Maria het beste lied omdat het in zo weinig woorden zo’n groot verhaal vertelt: `Het is een betoverend lied en gunt kinderen een blik in de volwassen wereld van de liefde en de dood`. De muziek van Maite Maria is geschreven door Thijs Borsten. 

donderdag 25 oktober 2012

Weggelopen

Dat herinner ik me nog het meest
dat ik van huis ben weggelopen.
Ik moet heel klein zijn geweest.
Er was een hek maar dat stond open.
Ik ging mijn voeten achterna
liep zacht en langzaam zoals in dromen.
Ik dacht, ik ga maar waar ik ga
ik had mijn eigen weg genomen.

En toen, ik had het niet verwacht
stond in het gras een ezel aan een paaltje.
Hij kauwde wat, was grijs en zacht
als in een voorleesverhaaltje.
Wij keken elkaar daar zo eens aan.
Dat duurde trouwens maar even
want hij wilde verder met eten gaan.
Waarom is me dat bijgebleven?

Ik weet nog dat ezeltje, dat ezeltje
dat in ´t gras aan het grazen was.
Hoe kan ik dat nu nog weten?
Veel later bedacht ik me dat pas
hoe komt het dat ik net dat niet ben vergeten?
Karel Eykman. Uit: De kantoortoren van Babel. De Harmonie, 2006/Fluit zoals je bent. Samenstelling Edward van de Vendel. Illustraties Carll Cneut. Querido De Eenhoorn, 2009.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 22 oktober 2012

Logeren

Onder oma's sprei
in mijn warme bed,
wacht ik tot opa komt
met zijn vlindernet.
Opa vangt de spoken.
Oma dekt me toe.
Dan kan ik gaan slapen...
Ik ben zo moe...zo moe...
Mieke van Hooft. Uit: Stamp stamp olifant. Versjes voor peuters en kleuters. Illustraties Tineke Meirink. Holland, 2002.

donderdag 18 oktober 2012

Letterfeestje

Kom als een rap
of als gedicht
als elfje
of rondeel
kom als een sprookje
een verhaal
een lied
of als toneel

voor taart 
en drinken wordt gezorgd
maar neem zelf
mooie woorden mee
(als wiedeweerga
lariekoek
meanderen
of bloemenzee)

het is op woensdag
drie tot acht
na afloop word je
schrijf je
een kameel
een koets met muizen
luchtballon
een draagstoel
of een bezemsteel
of wat je maar te binnen schiet
en je wordt netjes thuisgebracht

ps
vergeet de woorden niet!
Corien Oranje. Uit: Er zit een feest in mij. Querido's Poëziespektakel 5. Samenstelling Ted van Lieshout. Querido, 2012. 
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 15 oktober 2012

Gedichtenwedstrijd

Doe mee aan de gedichtenwedstrijd
Kun je goed schrijven en gedichten maken? 
Doe dan mee met deze wedstrijd.  
Het thema van de wedstrijd is (net als bij de Kinderboekenweek) Hallo Wereld. 
Je moet tussen de 6 en 9 jaar zijn óf tussen de 10 en 13 en in de regio Utrecht wonen of voor de prijsuitreiking daarnaartoe willen komen.
Wat moet je doen?
Schrijf een gedicht van maximaal 26 regels en stuur dit naar het mailadres van boekhandel Kramer en van Doorn in Zeist: kramer.vdoorn@wxs.nl
Insturen kan tot 27 oktober. Op 15 november maken we de uitslag via deze website bekend.
Wat kun je winnen?
De winnaars krijgen een gesigneerd exemplaar van Diet Groothuis' gedichtenbundel Waar ik ben of een boekenbon, plus eeuwige roem. Je naam en foto komen in de krant.
Diet Groothuis kiest samen met iemand van de bibliotheek en de boekwinkel de winnaars.

woensdag 10 oktober 2012

Hallo Wereld

Piept de zon me wakker,
lacht mijn beer me toe,
likt de hond mijn tenen

bakt mama chocopannenkoeken, gooit
papa sokken door het huis, zingen
de cavia’s in canon Vader Jacob. 

Loopt Grote Klier op school me straal
voorbij, geeft meester me een elf
en duw ik zelf een kus op Piet die voor me zit.

Heeft niemand haast op straat. Staat
er een zebra naast me als
ik oversteek. Hinnikt hij, hinnik ik terug.

Hangt iemand vlug twee vlindervleugels op mijn rug,
danst een meneer in pak in huppels om me heen
en propt de haringboer een vis tussen mijn tanden.

Het kan niet anders
iedereen houdt van mij.
Diet Groothuis. Uit: Er zit een feest in mij, Querido's Poëziespektakel. Samenstelling Ted van Lieshout. Querido, 2012.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 8 oktober 2012

Aan de kant, ik ben je oma niet


Meneer Zeybek: Turkse thee
Hij heeft een mooie kamer op het zuiden, met balkon.
Net groot genoeg voor hem en voor de meeste van zijn spullen.
Een bed, een stoel en boeken om de kasten mee te vullen.
Hij zit het liefst de hele dag te lezen in de zon.
Behalve woensdagsochtends, want dan komt Marie-José.
Zij maakt zijn kamer schoon en hij helpt mee.

Hij stoft de boeken af, Marie-José verschoont het bed.
Zij dweilt de keuken en de gang, want hij kan niet meer bukken.
Ze zegt: 'Neemt u het aanrecht maar, dat zal toch nog wel lukken?
Dan doe ik straks de wasbak en de douche en het toilet.'
Zij dweilt de vloer en Eser klopt het tafelkleedje uit,
terwijl hij zachtjes Turkjes liedjes fluit.

Om tien voor tien is alles klaar en zegt Marie-José:
'Ziezo, dat is weer voor elkaar. Wat fijn dat u wou helpen.'
Hij geeft haar een toffeetje uit het doosje met de schelpen
en als ze wil een lekker kopje echte Turkse thee.
Ze knikt beleefd. Dat wil ze wel. Het kan, het is nog vroeg.
Bij Eser heeft ze altijd tijd genoeg.

Ze drinkt haar thee en babbelt over wat voor weer het wordt.
En over Peter-Paul, met wie ze samen wil gaan wonen.
En dat ze bij meneer van Dam geen bed hoeft te verschonen.
Dat scheelt een boel. Maar verder komt ze altijd tijd tekort.
Dat is zó onbevredigend. Ze neemt nog een toffee.
Dan moet ze aan het werk, Marie-José.

Maar twee keer in het jaar komt het bedrijf van Esers zoon.
Dat maakt de trappenhuizen schoon en boent het marmoleum.
Als alles klaar is, glimt het hele huis als een museum.
Zelfs onder in de kelder zijn de gangen glanzend schoon.
De hal, de ramen, alles glimt als Hasan is geweest.
En Eser zelf? Die glimt nog wel het meest.
Bette Westera. Uit: Aan de kant, ik ben je oma niet. Illustraties Sylvia Weve. Gottmer, 2012.
Meneer Zeydek woont in een bejaardenhuis, samen met andere ouderen. Hij was niet altijd oud en ook zijn medebewoners waren vroeger jong. 
Die gedichten over hun jeugd vinden we aan de achterkant van de pagina's, verstopt onder een flap. 
Mevrouw de Vries, die op haar 79e alsmaar op een ladder spinnenwebben staat te verwijderen of kapotte lampjes te vervangen, was acrobate in Circus Flits. Mevrouw van Marel die zich soms uitkleedt tijdens het eten of op de gang, was danseres in een stripteasebar. 
Meneer Zeydek kwam als jongen naar Nederland, poetste kantoren, kerken, kantines en cafés en droomde van een eigen zaak. 
Westera geeft de bewoners van dit bejaardenhuis op originele wijze een gezicht, een leven, een stem en een verleden. Dat leidt tot ontroerende, tragisch-grappige en soms licht onthutsende verzen, want wie denkt bij oude mensen ooit aan de levens die ze hebben geleid? 
De  collage-achtige illustraties van Sylvia Weve zijn groots, spannend, experimenteel en prachtig raak. Kinderen zullen dit prentenboek niet snel ter hand nemen, maar voor iedereen die maar iets met ouderen te maken heeft is dit boek onmisbaar.


maandag 24 september 2012

Feestelijke boekpresentatie 'Waar ik ben' 29-9


Diet Groothuis en uitgeverij De Eenhoorn nodigen u van harte uit op de boekvoorstelling van: 
Waar ik ben - gedichten voor kinderen en anderen


Op zaterdag 29 september stelt Diet Groothuis samen met Eva Gerlach en Koos Meinderts haar debuutbundel Waar ik ben voor aan pers en publiek. Wij nodigen u hierbij van harte uit op deze presentatie. Voor kinderen is er om 17.00u een workshop met Kate Schlingemann.
Programma 
15.30u: Verwelkoming door Diet Groothuis
15.35u: Liedjes van Annie M.G. Schmidt door Sabine van Dijck (9 jaar)
15.40u: Koos Meinderts leest voor uit eigen werk
15.50u: Marita Vermeulen (uitgeefster De Eenhoorn) aan het woord
16.00u: Diet Groothuis vertelt over het ontstaan van het boek en leest enkele gedichten voor
16.15u: Eva Gerlach leest voor uit eigen werk
16.25u: Liedjes van Annie M.G. Schmidt door Sabine van Dijck (9 jaar)
16.30u-17.30u: Receptie en boekenverkoop
17.00u-17.30u: Schrijfworkshop voor kinderen met Kate Schlingemann
Praktische info 
Waar? Nicolaikerk in Utrecht (Nicolaaskerkhof 9)
Wanneer? zaterdag 29 september, vanaf 15.15u

Waar ik ben 
Diet Groothuis, met illustraties van Merel Eyckerman

Een rijk geïllustreerde poëziebundel met nieuwe, eigentijdse gedichten rond herkenbare onderwerpen zoals school, gevoelens, familie, kamperen, vervelen,... De gedichten zijn nu eens grappig, dan weer gevoelig, en erg inleefbaar voor kinderen. Met trefzekere illustraties vol bijzondere details.

Deze mooi vormgegeven bundel mag in geen enkele klas van de basisschool ontbreken.
Dichtbundel * 6+ * 88 blz. * isbn 978-90-5838-793-6 * € 18,95

Uitgeverij De Eenhoorn * Vlasstraat 17 * B-8710 Wielsbeke 
+3256-62 78 25 * F +3256-61 69 81 
sarah.claeys@eenhoorn.be www.eenhoorn.be

zaterdag 22 september 2012

Zwarte Piet, gele ballon, reiger, kabouter, Kameleon, camperbusje, Kleine Kapitein: in Nederland

Wat hebben Zwarte Piet, een gele ballon, een camperbusje, de Kameleon met Sietse en Hielke, een reiger, een tuinkabouter en de Nooitlek van de Kleine Kapitein gemeen?
Makkelijk. Ze staan op élke pagina in 'Nederland', het fenomenale nieuwste prentenboek van Charlotte Dematons. Prentenboek? Geen gedichten? Nee, maar een boek waarin in optocht het schaap Veronica, Floddertje, Pluk, Jip en Janneke, spin Sebastiaan en Abeltje en Otje voorkomen is dat vergeven.
Dematons, Francaise, die eerder opviel met haar prentenboeken 'De gele ballon' en 'Sinterklaas',  heeft drie jaar (met eenharig! penseel) getekend aan dit boek. Onze complete canon is erin verwerkt, een stoet aan oude kinderliedjes, veel bekenden uit de Nederlandse jeugdliteratuur (o.a. Nijntje, Ot en Sien, Dik Trom, Flipje, Pipo en Mamaloe, Kruimeltje, Mejuffrouw Muis en Pinkeltje) komen voorbij, een groot deel van onze nationale geschiedenis maar ook Nederland zoals het nu is.
In één oogopslag een moslima met kind op de fiets, een melkboot met koe erin, een struisvogelboerderij, Alkmaarse kaasdragers en een snelle ligfietser: ziedaar een minivoorbeeld van de veellagige platen. Het boek is één groot kijk- en zoekfeest en je hebt waarschijnlijk weken, zo geen maanden, nodig om alle grappige details en verwijzingen te ontdekken. Beroemde schilderijen zoals Ezeltje rijden langs het strand van Isaac Israëls, zeeheld Michiel de Ruyter die met zijn schip de Zeven Provinciën de Engelsen verslaat, de Rotterdamse kubus- en potloodwoningen, het huis van Rembrandt van Rijn met hemzelf in de deuropening, onze pretparken tot en met groen uitslaande achtbaanrijders, de Zeeuwse watersnoodramp, oud en nieuw Hollands schaatsplezier en natuurlijk Koninginnedag inclusief koningin, Maxima en Willem-Alexander met Hollandse zakloopspelletjes, een kat met een oranje hoed op en alle blijstemmende vrijmarktflauwekul als een 'Ik word slapend rijk'-bordje bij een kind in een bed.
Dit boek maakt iedereen vrolijk, dat kan niet anders. Behalve misschien sommige zuurpruimen van de PVV. Dematons tekent Nederland anno 2012 inclusief Nederlanders in alle kleuren en (op bijna elke pagina) vrouwen met hoofddoek.
Ze moet ongelooflijk veel plezier hebben gehad tijdens het tekenen. Al onze vaderlandse hobbies en eigenaardigheden zitten erin, al onze nationale uitspattingen (haringen, oliebollen, stroopwafels) tot aan het eerste kievitsei toe. Veel bedrijven kunnen dit boek als relatiegeschenk gebruiken, maar Gazelle, Union en de Fietsersbond zouden het aan al hun klanten cadeau moeten doen. Want als één ding helder wordt uit 'Nederland' is het hoeveel, hoe graag, op alle mogelijke vehikels en bij elk weertype en elke gelegenheid wij Nederlanders fietsen.
Wat in ieder geval nooit meer kan nu dit boek er is? Zwarte Piet afschaffen. Hij hoort erbij, zoveel is duidelijk.
Charlotte Dematons. Nederland. Lemniscaat 2012. 

donderdag 20 september 2012

Bij ons in de straat

bij ons in de straat
van nummer 1 tot nummer 10
wonen hele rare mensen
kom, dan laat ik ze je zien!

op nummer 1
woont een heel voorname
Dikke Dame
zij is namelijk een Koningin
ze is als Koningin geboren
met twee koninklijke oren
en een vorstelijke onderkin

op nummer 2
woont Arie B., een oude dief
die van dure spullen houdt
en al heeft hij lange vingers
hij heeft ook een hart van goud
Ook Mooie Molly, Alie Kruik, Kleine Jantje Hens aan Dek en Palanka, de Vreemdeling van Ver bevolken deze beeldschone straat vol wonderlijke spullen die geen Hollandse welstandscommissie zou goedkeuren. Geen kinderen? Zeg, wie zegt dat de mensen in deze straat groot en volwassen zijn? 
Koos Meinderts. Uit: Bij ons in de straat. Illustraties Annette Fienieg. Lemniscaat, 2012. Leeftijd 4+.

maandag 17 september 2012

Als iemand ooit mijn botjes vindt

´Wurre mie e frotje son?´
´Pardon?´

´Wurre mie e frotje son?´
´Ik begrijp nog steeds niet wat u zegt.´

´Wur-re mie e frot-tje son?´
Het was nu voor de vierde keer
dat hij hetzelfde zei.
Hij tufte daar nu zelfs een beetje bij.

´Wur-re mie e fro-tje SON?´
Ik staarde naar zijn lippen
en de woorden uit zijn mond.
Toen haalde ik mijn schouders op,
omdat ik er nog steeds niks van verstond.

Hij begon te wijzen en te roepen.
´BUN NU ORE FUNGE KOEPEN!
WUR-RE MI E FRO-TJE S-O-N?´

Ik dacht: dit gaat niet goed,
ik moet hier weg, dus zeg:
´Zal ik een woordenboek gaan halen
dat kan helpen met vertalen?´

Nou, toen werd hij echt pas boos.
Hij greep me bij m´n nek,
tilde me een meter van de grond
en hield me voor zijn kop,
die bijna op ontploffen stond.

´WUR-RE MI EEEE FROOOTJEEEE SSSOOOON???´

Er piepten woorden uit de diepte
van mijn dichtgeknepen keel:
Helf. Helf. Kurre mi nu oksi peel.
Lumme lof. Helf. Mu nie wotte pat je fegt.
Ajebief lumme lof. I pan nie poren tat je klegt.

Ik dacht:
nu ga ik dood,
hij liet me bijna stikken.

Tot hij plots begon te lachen
en te knikken.

Omdat mijn keel per ongeluk
het goede antwoord had gepiept.

Hij keek me vrolijk aan en vroeg:
´Possi munne piele klennen?´
Ik heb eerst nog netjes ja geknikt
en ben toen zo hard ik kon gaan rennen.
Tempeest. Jaap Robben. Uit: Als iemand ooit mijn botjes vindt. De Geus, 2012. 
Tempeest kun je dus beter mijden. Paltrok en Kamizool zijn van alle dieren de enige twee met kleren aan. Schuiertje stroopt de straten af naar stukjes autoband, snoepwikkel of krant en Zefiertje ontsnapt, dun van verdriet, uit haar traliehok. 
Ze wonen allemaal in ´Als iemand ooit mijn botjes vindt´, de nieuwste dichtbundel van Jaap Robben, monument voor  mooie, oude, vergeten bijna-verdwijnwoorden die best eens een dier zouden kunnen zijn. Dat levert geweldige kolder als hierboven op, vriendelijke maatschappijkritiek in ´Zefiertje´, vrolijke vragen, leuke gedachtenspinsels en veel heerlijke, ritmische flauwekul. Benjamin Leroy wekte de dieren op zijn eigen manier tot leven met penseel en potlood. Resultaat is een bundel met een hoog grinnik gehalte, waar Jaap en Benjamin in hun bijbehorende voorstelling ongetwijfeld op voortborduren. 

woensdag 12 september 2012

Kleuren met rood of groen

Ik ben een onberispelijk kind van onbesproken gedrag.
Ik vind dat niet bijzonder want ik ben het elke dag.
Ik ben het als ik kleur met rood en als ik kleur met groen
en komt de koningin eraan dan geef ik haar een zoen.
Dan geef ik een bos bloemen en dan neemt ze gauw het woord ...
'Jij bent een heel bijzonder kind,
misschien ben jij een wonderkind...'
Uit: Wij zijn bijzonder. Misschien zijn wij een wonder. Ted van Lieshout. Leopold, 2012.
Ted van Lieshout flikt het weer, een geslaagde bundel afleveren. Compleet verschillend van zijn vorige, Driedelig Paard" (klik hier voor de recensie), want de gedichten in "Wij zijn bijzonder. Misschien zijn wij een wonder" ogen zoals gedichten doorgaans ogen, met kleurige, grafisch aandoende, illustraties en een paar foto's.
Rode draad is uiteraard anders durven zijn dan anderen, een thema waar van Lieshout telkens opnieuw op uitkomt. Het levert sterke, grappige, soms jolige gedichten op, in een expres ouderwetsige versjesschrijftrant, waar bijna ongemerkt Annie M.G.Schmidt-verwijzingsgrapjes doorheen gevlochten zijn, uitgevoerd in de unieke Ted van Lieshoutstijl.
Mocht anders durven zijn voor sommige kinderen nog een probleem opleveren, Ted van Lieshout leert het ze wel.

maandag 10 september 2012

En hoe komt toch een olifant aan al die kilo's grijs?

Komt Polle in de dierentuin
dan vraagt hij zich steeds af:
Wie schildert al die vlekken
op het lijf van een giraf?
En waarom zijn die zebrastrepen
nooit eens roze met blauw?
Wie zet al die ogen
in de veren van een pauw?
Prentenboek over Polle die van zijn opa wil weten waarom dieren er uitzien zoals ze er uitzien. De rijmpjes zijn tegendraads en spannend geïllustreerd: de leeuw zit bij de kapper, flamingo's wervelen rond in een dansstudio en een krokodil krijgt een kunstgebit van  de tandarts.
Uit: En hoe komt toch een olifant aan al die kilo's grijs? Elle van Lieshout en Erik van Os. Illustraties Alice Hoogstad. Lemniscaat, 2012. Leeftijd 3+

woensdag 5 september 2012

Mijn zusje in de politiek

Wij vinden het heel gewoon,
mijn zusje in de politiek
Ze luistert daar in de Tweede Kamer
wel altijd naar muziek

Mijn zusje is pas zes
maar dat doet er nu niet toe
Ze speelt er vaak verstoppertje
en roept dan heel hard boe!

Het is daar best gezellig
't is dat je het weet
Ze krijgt er altijd sinas
en soms ook chocola

En als er iemand jarig is
dan is het een groot feest
Dan verkleedt iedereen zich
als een heel grappig beest

Wij vinden het heel gewoon
mijn zusje in de politiek
En ze krijgt daar in de Tweede Kamer
eigenlijk niet zoveel kritiek
Loes Coolen, 11 jaar, groep 8. Uit: Samen weten wij alles. De mooiste gedichten van kinderen 2011/2012. Stichting Poëziepaleis 2012.
De 100 beste gedichten van de kinderen die meededen aan de dichtwedstrijd Kinderen en Poëzie van het Poëziepaleis staan in dit boek. Een vakjury onder leiding van dichter en schrijver Kees Spiering koos ze uit 4000 inzendingen. Grappige, stoere, lieve en zielige gedichten over beugels, knuffels, verdrietige vaders en huisdieren. 
Zelf meedoen? Kijk op de site van het Poëziepaleis hoe dat moet:  Dichtwedstrijd Kinderen en Poëzie
Je kunt al insturen. Misschien staat jouw gedicht volgend jaar wel in een echt boek!

maandag 3 september 2012

Maandag

Mijn nieuwe school is veelkleurig, zei mijn moeder.
Dus vandaag bekeek ik eens goed mijn klas.
Diego, naast mij: witte bliksem in zijn zwarte haar.
Ayoub en Zakaria: dezelfde blauwe spijkerbroek met zakken.
Kubilay: blingbling in zijn oren.
Xavero: rood-witte sjaal en shirt van Ajax (en zo'n pet, maar die lag thuis).
Kevin: oranje sproeten en oranje vetkuif.
Rahmetullah: een witte pet met een gele tijger.
Anna: blonde paardenstaart en bruinwitzwarte paardenplaatjes.
Ikram: groene vlindertjes in haar vlechten.
Merve: gek op roze, fiets en kleren, alles roze.
Dina: ogen van chocola.
Saskia van der Wiel. Uit: Er zit een feest in mij. Querido's Poëziespektakel 5. Samenstelling Ted van Lieshout. 85 dichters, 25 illustratoren. Querido, 2012.
Gedichten voor kinderen saai? Moeilijk? Zeg, let je wel even op? Gedichten voor kinderen zijn grappig, spannend en goed voor hun taalgevoel. Groot/ouders, meesters, juffen, schud je eigen leesideeën even op en maak je klein/kind en jezelf  blij met dit vrolijke, leuke en absoluut niet saaie gedichtenboek voor kinderen. Klik hier voor een grappig verslag over 'Er zit een feest in mij'.

zondag 15 juli 2012

Rutger Kopland is dood 2. Gedicht


De drie mogelijkheden van het menselijk denken
Op de fiets gaat alles wel langzaam
maar toch nog behoorlijk hard.

Wie heel goed luistert aan een stilstaand
horloge hoort een zacht tikken.

Waar blijft de tijd? Om daar over na
te denken hebben wij het zwerk.
Rutger Kopland. Uit: Alles op de fiets. G. A. van Oorschot, 1969.





Rutger Kopland is dood. Gedicht


Oeloembo, een kat
Hij had zijn kleine gewoontes
als wij, maar groter
van onverschilligheid.

Hij hield in de winter van
kachels, 's zomers van
vogeltjes.

Ziek en even onverschillig voor
de dood als voor ons.
Hij stierf zelf wel.
Rutger Kopland. Uit: Alles op de fiets. G. A. van Oorschot, 1969.