maandag 29 december 2014

Omasoep

Bij oma zit ik
in de stoel van opa,
die is al dood.

We eten dikke
omasoep, altijd dezelfde,
groenrood met gekke balletjes.

Niemand anders
maakt die soep, daarom
heet ze zo.

Straks
vraag ik haar
hoe ze dat doet.

Je zult het zien, in eenentwintigtien
wordt deze soep nog opgeschept
naar eeuwenoud familierecept.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Illustraties Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012.

donderdag 25 december 2014

Het kleine koningskind

Kom ga je mee
naar het kleine koningskind.
Kom ga je mee
en neem een mooi cadeautje mee.
Iets van zilver of van goud
waar een koningskind van houdt.

Ja, ik ga mee
naar het kleine koningskind.
Ja, ik ga mee
maar ik neem geen dure dingen mee.
Ik weet niet of je 't nu ziet,
dure dingen heb ik niet
ik heb alleen een trommel,
twee stokken en een lied.

Een lange stoet van mensen
ging langs het koningskind.
Ze gaven hem cadeautjes
met een strik of met een lint.
De jongen met de trommel
liep netjes achteraan.
Je hoorde hem heel zachtjes
op zijn trommel slaan.

Ook hij kwam langs het kindje
in de stal van Bethlehem.
Daar speelde hij zijn liedje
en zong met ijle stem:

Vergeef me kleine koning,
goud of zilver heb ik niet.
Ik heb alleen een trommel,
twee stokken en een lied.

De jongen met zijn trommel
in het bleke morgenlicht,
speelde voor het koningskind
een lach op zijn gezicht.
Koos Meinderts. Uit: De liedjesalmanak, herfst en winter. Illustraties Annette Fienieg. Rubinstein, 2013.

maandag 22 december 2014

Boekje open

Tekening Lotte Sprock (14)
Hoe ga ik open als een boek?
Ik wil mezelf eens lezen,
bladeren en kijken
hoeveel pagina's ik tel.
..
Zou ik mij kopen?
Lenen bij de bieb?
...
terugzetten in de kast?
Ted van Lieshout. Uit: Hou van mij. Leopold, 2009.

woensdag 17 december 2014

de dingen denken

de klok is laat, het licht is groen, de bel doet ring.
wat moet ik van de dingen denken, want de dingen
denken, denk ik. soms zijn ze schoon zoals de vaat
of mijn paar handen en mijn broertjes kamer maar
als bijvoorbeeld oma komt dan noemt ze iets geweldig
nee reusachtig mooi, zelfs als het niet gewassen is
of pasgeschilderd, of boordevol is als de wereld of
de plek onder mijn bed. vanbinnen in mijn hoofd
gaat het zo zingen, want wat willen de dingen?
Bart Moeyaert. Uit: Jij en ik en alle andere kinderen. De verzamelde verhalen en kindergedichten. Querido, 2013.
Bovenstaand gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 15 december 2014

Gaatjes

tanden poetsen
met een lollie
en tandpasta
van hopjesvla

uit de douche
komt limonade
en de zeep
dat is een reep

met chocomel
was ik mijn haar
even soppen
en weer klaar

zo krijg ik gaatjes
in mijn tanden
in mijn hoofd
en in mijn handen.
Hans en Monique Hagen. Uit: Lichtjes in je ogen. Tekeningen Marit Törnqvist. Querido, 2014.
Een banaanmaan, groot groeien, moeilijke olifanten uit papier knippen, voor de eerste keer logeren, buikpijn: heerlijk heldere, korte gedichten over wat je als kind allemaal tegenkomt op een dag. Danstaal, kinderlogica, grappige zwart-wittekeningen, fijn boek om voor het slapen te lezen met peuters en kleuters.
Bovenstaand gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 8 december 2014

Doodgewoon over de dood

Ik mis je achter op de fiets,
ik mis je in de trein.
Ik mis je bij de H&M
en bij de Albert Heijn.

Ik mis je onder rekenen,
ik mis je onder lezen.
Ik mis je in de winter,
bij het voeren van de mezen.

Ik mis je als ik jarig ben
en als de oma's komen.
Ik mis je als ik wakker lig,
ik mis je in mijn dromen.

Ik mis je zonder woorden,
elke dag en elke nacht.
Ik mis je als ik grapjes maak
en niemand om me lacht.

Ik mis je in de kamer,
als ik naar je foto kijk.
Ik mis je als we - ik en papa -
fietsen op de dijk.

Ik mis je op vakantie,
in ons huisje op de hei
en als we door de regen lopen
zonder jou erbij.

Ik mis je elke dag opnieuw
wanneer ik wakker word.
Ik mis je schoenen in de gang,
je beker naast je bord.

Ik mis jouw tandenborstel
naast de mijne in het glas.
Ik mis je voeten op de trap.
Ik mis je blauwe jas.

Ik mis jouw kleren in de kast,
je broeken en je truien.
Ik mis je geur, ik mis je stem,
ik mis je boze buien.

Ik mis je bij je graf
als ik je naam zie op de steen.
Ik mis je als ik samen ben
met papa, en alleen.

Ik mis je als ik ijsjes eet,
en appels en bananen.
Ik mis je als ik huilen moet,
ik mis je zonder tranen.

Ik mis je als je jarig was
en iedereen er is.
Ik mis je als ik eventjes
niet merk dat ik je mis.

Ik mis je als ik keelpijn heb,
ik mis je als ik val.
Ik mis je nergens echt het ergst,
maar altijd overal.
Bette Westera. Uit: Doodgewoon. Illustraties Sylvia Weve. Gottmer, 2014.
Dichters grossieren in gedichten over de dood. Maar over die onontkoombare gast schrijven zoals Bette Westera in dit boek doet is weinigen gegeven.
Onopgesmukt, treffend en onomwonden, nergens kinderachtig, lichtvoetig zoals in het slotvers 'Hier lig ik dan/begraven in een grazig stukje groen/en denk wat ik al eerder dacht:/de dood is goed te doen', maar in andere verzen zoals hierboven knijpt het door.
Westera gaat niets uit de weg, ook een ongemakkelijk onderwerp als zelfdoding niet, en doet dat met fijnzinnige precisie: 'Ze kon niet meer ontvangen/wat wij haar wilden geven/Ze trok de stoute schoenen aan/en stapte uit het leven.'
Er is een te vroeg geboren baby, er zijn dode grootouders en huisdieren en er is een overleden klasgenootje. 
Er is tante An die haar tiran van een echtgenoot in een vaas op de kast heeft staan en er is een gedicht over Fiesta de los Muertos, het Feest van de Doden, begin november: 'Vanavond gaan we dansen op de graven/vanavond is het feest voor iedereen/We plukken wilde bloemen, we versieren oma's steen/we maken lekker eten klaar en brengen het erheen.'
Nergens wordt het soepele eindrijm irritant, metrisch kloppen de gedichten als een bus. Vormgeving en illustraties zijn meer dan bijzonder, vertellen hun eigen verhaal en voegen daarmee iets toe aan de gedichten.
De dood zal niet plotseling een gewenste gast zijn, maar dit boek maakt hem in elk geval gewoner. Het verdient een groot publiek, van kinderen zowel als volwassenen. 


donderdag 4 december 2014

Sint

Hij is er,
dan vertrekt hij weer.
Ertussen duurt maar even.
Kan dat niet andersom? -
een jaar cadeautjes geven?
Zien we Sinterklaasje
op 4 december gaan.
Niet erg,
een dagje wachten:
de zesde komt hij aan.
Edward van de Vendel. Uit: Superguppie is alles. Querido, 2014.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 1 december 2014

Mark Strand overleden

Begraaf je gezicht in je handen
Omdat we de rivier zijn overgestoken en de wind slechts
een uitrol van kleumende kou biedt en we ons mak hebben
aangepast en niet langer hopen op meer dan we kregen
en ons niet eens meer afvragen hoe we hier zijn beland,
laat het ons koud dat alles anders liep dan we verwachten.
Het is onmogelijk de mist waarin we leven te verdrijven,
te weten dat we weer een dag hebben verdragen. De stille
sneeuw van gedachten smelt al voor hij kan blijven liggen.
Geen mens weet waar we zijn. De poorten naar nergens
vermenigvuldigen zich en het heden is zo ver weg, zo
ontzettend ver weg.

Bury your face in your hands
Because we have crossed the river and the wind offers only
a numb coiling of cold and we have meekly adapted,
no  longer expecting more than we have been given, nor
wondering how it happened that we came tot his place, we
don't mind that notthing turned out as we thought it might.
There is no way to clear the haze in which we live, no way
to know that we have undergone another day. The silent
snow of thought melts before it has a chance to stick. Where
we are is anyone's guess. The gates to nowhere multiply and
the present is so far away, so deeply far away.
Mark Strand. Uit: Bijna onzichtbaar (Almost invisible). Vertaling: Wiljan van den Akker en Esther Jansma. Van Oorschot, 2011. 

dinsdag 25 november 2014

Was ik zee

Als ik de zee was, zou ik aan komen rollen
dat lijkt me wel geinig als  ik zo begin.
En net voordat je voor mij weg wilde hollen
trok ik me weer terug, de branding in.

Als ik de zee was, liet ik schelpen aanspoelen
speciaal voor jou, zoek de mooiste maar uit
die jij wilt bewaren en in je hand wilt voelen.
Ik zorgde daarbij voor zacht ruisend geluid.

Als ik de zee was maakte ik zandribbels met water
die 's avonds glimmeren bij de ondergaande zon.
En dan herinner jij je veel en veel later
hoe jij daar uren naar kijken kon.
Karel Eykman. Uit: Was ik zee. De mooiste liedjes en gedichten. Tekeningen Sylvia Weve. De Harmonie, 2014. 
Een verzamelbundel van de gedichten en liedjes van Karel Eykman: die was er nog niet. Best raar als je bedenkt dat hij de afgelopen 50 jaar meer dan 1000 teksten schreef voor radio, tv en jeugdtheater. Gedichten en liedjes in nuchtere of heel fysieke taal, verstaanbaar, poëtisch of zachtmoedig, soms in rauw straatdialect, altijd hoopvol.
Leeftijd: 6-18 (staat er officieel). Maar met hetzelfde gemak zeg je: 6-99. 

  

vrijdag 21 november 2014

Versieren

Ik heb een poes, die heet Minoes.
Ik heb een rat, hij is behoorlijk zwart.
Ik heb een konijn, dat heet Nijn.
Ik zeg boe. Dat heeft te maken met het laatste dier, een koe.

Dat zijn al mijn dieren.
Nee, grapje, ik heb alleen mieren.
Ik vind het leuk om dieren te
versieren
en dieren versieren betekent dat ik dieren
als mieren
aanschouw.
Mohamed (9) van basisschool Wereldkidz Tweesprong in Maarssen. 

maandag 17 november 2014

De vogel

De vogel vliegt
naar de wolken toe
het meisje kijkt
hoe de vogel naar de wolken vliegt
ze heeft een vlieger in haar hand
een hele mooie gekleurde
het lijkt op een hele
lange lange lange
slang

de bruid en bruidegom
gingen net door het poortje heen
rood blauw en witte ballonnen
feestelijkheid
zij zagen alleen elkaar.
Merel Schnitker (8 jaar). Uit: Met mijn linkeroog ben ik in China. De mooiste gedichten van kinderen 2013/2014. Stichting Poëziepaleis, 2014.
Kinderen (en ouders en leerkrachten): je kunt weer meedoen aan de gedichtenwedstrijd voor volgend jaar. 
Stuur je gedicht in voor 15 februari, en misschien sta jij wel in het volgende boek! 
Hier lees je wat je moet doen: Gedichtenwedstrijd Kinderen en Poëzie 2015

maandag 10 november 2014

Superguppie is alles

Wens
Bruine blaadjes in de herfst
zijn natuurlijk op hun sterfst,
maar ze willen zo graag
nog één keertje waaien,
nog één keertje draaien,
hoog en blij,
in de wind.
Dus wees jij nou vandaag
eens een behulpzaam kind:
als je ze ziet liggen,
zielig en moe,
schop ze dan
keihard
naar de hemel toe.
Edward van de Vendel. Uit: Superguppie is alles. Tekeningen Fleur van de Weel. Querido 2014. 
Alle vier Superguppiebundels in één handzaam boek, plus 22 nieuwe gedichten, gelardeerd met de bekende fijne tekeningen van Fleur van de Weel: dat betekent ononderbroken door je wimpers naar de wereld kijken en dingen zien die je normaal gesproken mist.
Al die heerlijk relativerende, licht melancholische teksten over dode vogeltjes, langzame dingen, borstelsnorren, spruitjes en sla, geurende mevrouwen, piepmuziek en brievenbusbekken,
al die taalfeestjes over glazenwassers als walvissen, zielige zebradpadpalen die niet mogen oversteken, schreeuwende meeuwen die zich een leeuw voelen: ze dompelen je zonder mankeren met kop en kont onder in het hoofd van een kind dat je soms wel, maar soms ook liever niet (meer) wilt zijn.
De gedichten in ´Superguppie is alles´ drukken je met je neus op de messcherp heerlijk frisse manier van kijken van kinderen.
Elke dag een gedicht uit dit boek: medicijn tegen hersenroest.
Leeftijd: 4+.
Bovenstaande gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

vrijdag 31 oktober 2014

Halloween Samhain Allerheiligen Allerzielen

Toen oma eenmaal dood was,
mochten we eindelijk huilen.

Iedereen deed het,
niemand vond het gek.

Zelfs mijn vader,
zonder zakdoek,
jankte alles nat.

Toen ik dat zag
huilde ik nog harder,
het was zo zielig
om te zien:

zonder zakdoek
alles nat.
Tim Gladdines. Uit: Bovenwonder. Tekeningen Alice Jetten. DiVers, 2002.
Het is vanavond Halloween. De naam ´Halloween´ is afgeleid van Hallow-e'en, oftewel All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen op 1 november/Allerzielen op 2 november.
Op het eiland Groot-Brittannië werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. In de Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. De oogst was binnen, het zaaigoed voor het volgend jaar lag klaar dus er was tijd voor een vrije dag, het Keltische Nieuwjaar of Samhain (uitspraak Saun, het Ierse woord voor de maand november).

De Kelten geloofde dat die dag de geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar terug kwamen om te proberen een levend lichaam in bezit te nemen. Om de geesten af te weren droegen de mensen maskers maar ze legden voor hun deuren ook voedsel voor ze neer.  Toen de Romeinen Groot-Brittannië binnenvielen, vermengden ze de Keltische tradities met die van henzelf, zoals de viering van de oogst en het eren van de doden.

dinsdag 28 oktober 2014

Mens en schaap

De mensen denken dat wij hier in de verte
een kudde schapen zijn - ze denken maar,

wij zijn niet eens wij, wij hebben geen woorden
voor onszelf, we leven nog in de tijd hiervoor,

toen de mens nog schaap was, nog alleen
gras sprak, lucht las, water schreef.
Rutger Kopland. Uit: Verzamelde gedichten.

vrijdag 24 oktober 2014

Is er dan niemand boos?

De kreeft klopte op de deur van de muis.
'Ja?' zei de muis.
De kreeft stapte naar binnen. Hij had een koffer bij zich, die hij op tafel zette.
'Ik ben de kreeft' zei hij. 'Wilt u wat boosheid?'
'Boosheid?' vroeg de muis, die de kreeft wel kende.
'Ja,' zei de kreeft korzelig. 'Boosheid. U wilt toch wel eens boos zijn?'
'Ja,' zei de muis. 'Maar als ik boos wil zijn, dan ben ik ook boos. Dat gaat vanzelf.
'Maar wel altijd met de goede boosheid?' vroeg de kreet terwijl hij de muis onderzoekend aankeek.
De muis aarzelde.
'Nee,' zei de kreeft. 'Niet met de goede boosheid dus.'
Hij maakte de koffer open.
'Ik zal u laten zien wat ik allemaal heb.'
Toon Tellegen. Uit: Is er dan niemand boos. Illustraties Marc Boutavant. Querido, 2014.
'Is er ergens wel iets wat luistert?' vraagt de klipdas zich af, die dag in dag uit woedend tegen de zon roept dat hij niet onder moet gaan. Het nijlpaard en de neushoorn gaan onder geen beding voor elkaar aan de kant als ze elkaar op een smal bospaadje tegenkomen. Ze eten samen gesuikerd gras en dansen om elkaar heen. Maar aan de kant gaan, nee. 
In deze prachtige, nieuw uitgegeven Toon Tellegen (oorspronkelijke uitgave 2002 met tekeningen van Annemarie van Haeringen) zijn de dieren verontwaardigd, geïrriteerd, kwaad of woedend, verdrietig of in de war. Ze vertellen elkaar hoe je heel boos kunt worden of daar juist mee kunt ophouden. 
Ze eten samen taart. Ze sturen briefjes aan de wind.
Heerlijke typische Toon Tellegen. Je houdt er van of niet.
De  paginagrote, retromoderne, weemoedig zachtaardige tekeningen van Fransman Marc Boutavan, kleurig en vol lieflijke details, kleuren de verhalen net even anders dan anders in. 

Leeftijd: 5+.
De tekst hierboven is overgenomen met toestemming vooraf van uitgeverij Querido. 

maandag 20 oktober 2014

die hoed staat goed

Ik ben een hoed
en best heel knap.
ik ben van vilt.
mijn kleur is rood.
...
de mot
Ik vlieg door de nacht,
op zoek naar wat licht
van een vlam of een lamp.

ik land op een woord
dat hoort bij een zin.
KLAP! DICHT!
het boek pleegt een moord.

ik ben dood en plat.
kijk hoe mijn lijk daar ligt.
maar ik zorg wel
voor een vlek op het blad.
HA! HA! HA! HA! HA!
Riet Wille. Uit: Een kijkje in de kast. Tekeningen Richard Verschraagen. De Eenhoorn, 2014.
Leuk idee, een boek vol taalspelende (bijna helemaal) éénlettergrepige woorden over dingen in een kast, vogels in een boom, een nest in een heg, een mot in een boek, een geur met kleur, een kaars op een taart. Zo leren kinderen spellen, spelen en dansen met hun woorden. 
Opvallend afwisselende tekenstijl. Vormgeving, als altijd bij de Eenhoorn, sterk en simpel. 
Leeftijd: 3+

vrijdag 17 oktober 2014

Poesje Mauw kinderliedjesboek Mies van Hout

Visje, visje, in het water.
Visje, visje in de kom.
Visje, visje kan niet praten.
Visje, visje, draai maar om.
...
Er zaten zeven kikkertjes
al in een boerensloot.
De sloot was half bevroren,
de kikkertjes half dood.
Ze kwekten niet, ze kwaakten niet
van honger en verdriet.
Er zaten zeven kikkertjes
al in een boerensloot.
Alweer zo'n mooi boek van Mies van Hout, dit keer voor kleine lezers, zangers en kijkers. Twaalf bekende kinderliedjes ontroerend sterk verbeeld in krachtige, fantasierijke tekeningen in een groot kartonprentenboek met harde kaft en bijgeleverde cd. 
Mies van Hout. Uit: Poesje Mauw. Lemniscaat 2014.

maandag 13 oktober 2014

De duik van Sjoerd Kuyper

Er voer een scheepje met een lichtmatroos aan boord
naar een mooi eiland waar hij nooit van had gehoord.
Hij ging aan land en zwierf door bossen zwart als git,
als een Anansi met vijf pootjes. En spierwit.

Hij kwam het bos uit en stond in de volle zon,
en zag twee meertjes waarin heel de hemel glom.
De wolken trokken er weerspiegeld in voorbij
- de mooiste meertjes van de wereld, volgens mij.
...

O, jij bent mijn eiland, mijn lief,
ik vaar naar je toe in een brief,
en mijn woorden zijn mijn handen,
ik streel je bergen en je stranden
ik vaar naar jou toe, duaki,
naar naar jou toe, duaki...
Ik vaar naar jou toe in een brief.
                                                                     Je trouwe Michiel.
8 juni 2013. Mijn vader zei dat ik er eigenlijk nog te klein voor was. Maar omdat hij 'eigenlijk' zei, wist ik dat er toch iets ging gebeuren.
Te klein voor wat? vroeg ik.
De duik.
Welke duik?
Dat ga je niet geloven, zei mijn vader.
Roly en Mila wonen op Curacao. Ze zijn op dezelfde dag geboren en zijn niet verliefd, echt niet, maar zouden het niet erg vinden om later met elkaar te trouwen. Maar op een dag verdwijnt Roly's vader. Roly weet waar hij is, maar durft het niemand te vertellen. Als zijn moeder terug naar Nederland wil, moet hij wel.
'De duik' van Sjoerd Kuyper is een wonderlijk boek, een bijzondere mix van liefdesgeschiedenis, spannend verhaal en scifi maar bovenal een liefdesverklaring aan Curacao.
Er staan brieven en gedichten in, dagboekfragmenten, een opstel, chatberichten, een oude krant, een stripverhaal, filmfragmenten en aan het eind schrijft Sjoerd Kuyper zelfs zichzelf in het boek. Je moet je hoofd er goed bij houden en het verhaal leest wat rommelig maar Kuyper brengt alle fragmenten en stijlen uiteindelijk bij elkaar. Als je meer dan 50 boeken op je naam hebt, waarvan meerdere bekroond zijn, durf je veel. Vergeet ook 
niet de fantastische tekeningen in verschillende stijlen en met allerlei materialen. Tekenaar Sanne te Loo reisde er speciaal voor naar Curacao:Sanne te Loo 
Sjoerd Kuyper. Uit: De Duik. Illustraties Sanne te Loo. Lemniscaat, 2014.

maandag 6 oktober 2014

Feest voor de machines. En nog steeds Kinderboekenweek

Oli-tattoo heeft beton rondgereden.
Hij is leeg en gelukkig. Hij is grijs en tevreden.

Zoë Giraffe heeft aardappels gepoot.
Dat is aardig gelukt. Ze staat even voor rood.
...
Manenwolf Mats schuift zijn hoogwerker in.
De ramen gewassen, de klanten hun zin.
...
Dikdik (de dikdik) heeft het asfalt geplet.
Met zijn wals. Nogal logisch. Het was weer vetvet.
Edward van de Vendel. Uit: Feest voor de machines. Illustraties Liesbeth De Stercke. De Eenhoorn, 2014.
Kiepauto's, bulldozers,  opleggers, trekkers en kranen en zelfs een maaiertje: in dit nieuwste boek van Edward van de Vendel komen ze allemaal voorbij, en blijken er stiekem een geheim leven op na te houden. Als iedereen naar bed is... maar wat ze dan doen moet je zelf maar lezen. 
Prentenboeken die tegelijkertijd stoer en grappig zijn, goed geschreven, spannend, onze verbeelding aan het werk zetten en leuk voor jongens én meisjes komen weinig voor. Dit is zo'n boek. De teksten zitten vol vrolijke taalgrappen, de tekeningen  van jong talent Liesbeth De Stercke zijn (inderdaad) sterk, hebben verrassende details en gaan deels hun eigen gang los van de tekst. Denk maar niet dat alleen mensen feest kunnen vieren. 
Leeftijd: 3+

woensdag 1 oktober 2014

Geen feest! Of toch wel? Kinderboekenweek 2014

Boer Boris! Boer Boris! O, word nou toch eens wakker.
Vanochtend vroeg gebeurde er een wonder op de akker.
'En iedereen,' roept zusje Sam, 'die moet het komen horen:
er is toen niemand keek ineens een worteltje geboren.
Het is heel lief oranje en het is nog heel erg klein.
Wie van de grote wortels zou nou toch de mama zijn?
... We moeten voor het baby'tje een welkomstfeestje geven!'
Briljant begin van een nieuwe - de vierde alweer -  'Boer Boris', die perfect past in de Kinderboekenweek die vandaag is begonnen met als thema 'Feest' omdat het de 60e keer is dat hij wordt gehouden. 

12 dagen lang viert kinderboekenNederland feest met mooie boeken, voorleessessies, theatervoorstellingen en schrijfworkshops van al die schrijvers en illustratoren die het hele land door toeren. Harm de Jonge schreef het Kinderboekenweekgeschenk 'Zestig spiegels', Marit Törnqvist maakte het Prentenboek van de Kinderboekenweek Fabians Feest.

Maar Boer Boris...  wil helemaal geen feest. Niet voor een nieuw worteltje, niet voor een lammetje of voor vier kleine biggetjes en zelfs niet voor jarige neef Niels die zes is geworden. Maar dan komt de postbode langs met een pakje. En daar wordt Boer Boris zo blij van dat hij alsnog voor de bijl gaat:
Blij is Berend, blij is Sam en blij zijn alle dieren.
Blij is ook neef Niels. Maar o, boer Boris nog het meest:
er is nog nooit zo'n goede reden
voor een feest geweest!
Ted van Lieshout. Uit: Boer Boris wil geen feest. Illustraties Philip Hopman. Gottmer, 2014.

maandag 29 september 2014

Bij ons in de familie

Bij ons in de familie
zijn we allemaal,
van de jongste tot de oudste,
heel erg muzikaal.

Ikzelf kan prachtig zingen,
solo of in koor.
Kom, dan stel ik mijn familie
zingend aan je voor.

Opa Klaas speelt zeemansliedjes
op zijn orgel in de straat.
Op zijn schouder slaat een aapje
met een wandelstok de maat.

Oma Cootje roert de trom
en dat gaat niet zachtjes, hoor.
Stop als zij gaat spelen
gauw een watje in je oor.
Er is ook een accordeonspelende vader, een harpiste als moeder, een babybroertje dat met zijn rammelaar rammelt, een oom, tante, nicht en neef:
Vandaag komt de familie
voor een feestlied bij elkaar,
want de moeder van mijn oma
wordt op de kop af honderd jaar.

Maar waar is ze, Ouwe Opoe?
Heeft ze ons weer eens gefopt?
..
Koos Meinderts. Uit: Bij ons in de familie. Tekeningen Annette Fienieg. Lemniscaat, 2014. 
Na 'Bij ons in de straat' en 'Bij ons in het circus' deel drie van deze vrolijke trilogie. Mijn favoriet blijft 'Bij ons in het circus' met zijn vindingrijke vondsten. Dit nieuwe deel is  het 'gewoonst', al is er nog steeds veel te genieten en zitten er leuke grappen in de tekeningen.

maandag 22 september 2014

De krijtjes staken!

Dag Teun,
Ik ben het, je rode krijtje. We moeten
eens ERNSTIG praten. Jij laat me veel te
hard werken. Vee harder dan al je
andere krijtjes. Het HELE jaar door
sloof ik me uit om brandweerauto's, appels
en aardbeien in te kleuren, en al die andere
rode dingen. Zelfs in de kerstvakantie
zet je me aan het werk. Dan moet ik
de ene na de andere Kerstman rood
kleuren. En op Valentijnsdag zit ik
urenlang rode hartjes te tekenen!
Ik krijg er een rooie kop van.
Ik heb RUST nodig!
Groeten van je overspannen vriend,
Rood krijtje
Zelden zo'n hilarisch grappig, goed uitgevoerd prentenboek gezien als 'De krijtjes staken van Drew Daywalt, vertaald door Koos Meinderts. Het ene na het andere krijtje uit zijn tekendoos schrijft Teun een brief en allemaal zijn ze boos op hem, behalve Groen Krijtje die Teun laat weten dat hij met "veel plezier al die bomen, krokodillen, dinosaurussen en kikkers voorziet van een mooi groen kleurtje" en Teun meteen laat weten dat Geel Krijtje en Oranje Krijtje niet meer met elkaar praten omdat ze allebei vinden dat zij de juiste kleur voor de zon zijn. "Alsjeblieft, Teun, doe er wat aan, en snel. Wij, de overige krijtjes, kunnen het niet langer aanzien."
Het boek heeft maandenlang op 1 gestaan in de New York Times bestsellerlijst en staat nog steeds in de top 10. 
Drew Daywalt. Uit: De krijtjes staken! Vertaling Koos Meinderts, getekend door Oliver Jeffers. De Fontein, 2014. 

maandag 15 september 2014

Het rijmt. Dertig jaar dichterschap van Ted van Lieshout

Ik ben een held, ik ben een held
in een wereld vol geweld.
Ik ben een held en ik ben machtig,
ik ben fantastisch, ik ben prachtig,
er is niemand net zo moedig
en zo stoer en zo koelbloedig
...
Als het spookt bij jullie thuis, dan roep je mij.
Ik kom eraan en maak het huis van spoken vrij.
Zie je een schaduw op 't behang,
en ben je in het donker bang
en hoor je stemmen op de gang? Haal mij erbij!
...
Ik red de wereld en de maan
en als de zon niet op wil gaan
ga 'k zelf wel aan de hemel staan! Zoals ik zei:

Ik ben een held, ik ben een held!
De wereld is op mij gesteld.
Ik ben een held en ik ben machtig,
ik ben geweldig, ik ben prachtig,
er is niemand net zo moedig
en zo stoer en zo koelbloedig
...
Ted van Lieshout. Uit: Het rijmt. Veel versjes & liedjes 1984 - 2014. Leopold, 2014. 
Alle elementen die de poëzie van Ted van Lieshout dwars, stout, gelaagd, grappig, licht en raak maken zijn ook te vinden in / Het rijmt', een jubileumbundel ter ere van zijn dertigjarig dichterschap. De gedichten en liedjes, veelal ongepubliceerd, sommigen voor Sesamstraat, sommigen voor theaterorkest Maxtak, zijn bedoeld voor jongere lezers, hoewel iedere taalliefhebber, ongeacht zijn leeftijd, per direct blij wordt van dit boek. 'Of een gedicht moet rijmen' vragen veel mensen. Nee. Rijmen is een vak apart, dat maar al te vaak verzandt in een zouteloze, nietszeggende woordenbrei. Maar Ted van Lieshout beheerst het tot in de puntjes van zijn haarvaten, net als ritmisch en metrisch schrijven. Alles bij elkaar geeft het de gedichten en liedjes een dansante sfeer. 
Vormgeving en illustraties zijn eveneens van de hand van van Lieshout, en even prachtig als de gedichten. Jammer dat er geen cd bij het boek zit waarop je de liedjes kunt horen.
  

maandag 8 september 2014

De toverfluit. Frank Groothof en Thé Tjong-Khing

"'Dan ga ik een warm huisje voor ons bouwen en dan nemen we een kleine Papagena!'
'En ook een Papageno!'
'En dan nog een Papageno!
Omdat ik zo veel voor je voel.
Al vind ik vier een heleboel...'"
 Frank Groothof. Uit: De toverfluit. Illustraties Thé Tjong-Khing. Gottmer, 2014. 
Een spannend operaboek voor kinderen over een prins en prinses, een draak en een Koningin van de Nacht klinkt net zo bijzonder als het is. Meesterverteller Frank Groothof en oppertekenaar Thé Tjong-Khing maakten samen 'De toverfluit', een hervertelling van Mozarts opera in een mooi vormgegeven prentenboek met wonderschone kleurplaten en harde kaft. 

Op de bijbehorende cd hoor je de hele voorstelling, als luisterboek.
Frank Groothof speelt de meeste mannelijke zangrollen, Harrie Geelen maakte de liedteksten. 

Uitvoerende musici: het Krakau Philharmonisch Orkest o.l.v. Jean Paul Penin en het Nederhorst den Berger Mozartkonsort o.l.v. Jan Willem de Vriend.
Meer informatie over Frank Groothof vindt je hier.

maandag 1 september 2014

De Fnuiken van Dr. Seuss

Ver weg, in de Flikflakbaai, wonen de Fnuiken.
De Flikfnuiken hebben een ster op hun buiken.
De Flakfnuiken niet. Flakfnuikbuiken zijn bloot.
Dat is het verschil. Dit verschil is niet groot.
..
De Flikfnuiken kunnen geen Flakfnuiken velen.
Hun kinderen mogen niet met elkaar spelen.

Wanneer er een vuur wordt gemaakt op het strand,
dan staan alle Flakfnuiken stil aan de kant.
Ze mogen niet meedoen.. ze krijgen geen drinken..
De worstjes zijn heerlijk, ze kunnen ze ruiken.
Och hadden ze ook maar zo'n ster op hun buiken.
Gelukkig komt al snel professor Hieronymus Meeker in de Flikflakbaai op bezoek met zijn 'Wasechte sterren, niet duur!' Binnen de kortste keren hebben alle Flakfnuiken ook een ster op hun buik. Maar dát vinden de Flikfluiken niet leuk. 
De Flikfluiken staan vol ontzetting te kijken.
Ze roepen: 'Wij willen niet op jullie lijken!
Verschil moet er zijn, ook al is het er niet.
Een Fnuik is geen Flikfnuik als niemand het ziet.
Wij willen niet lijken op Fnuiken met buiken
met sterren, wij zijn hier de slimmere Fnuiken.
Dus weg met die sterren, we willen ze kwijt.
Een ster is verwarrend en erg uit de tijd.'
Professor Hieronymus Meeker weet wel raad, voor 5 euro helpt hij de Flikfnuiken van hun ster af. Maar wat moeten de Flakfnuiken nu met hun ster? 
Er zijn er met sterren. Er zijn er ook zonder.
Maar wie is nu wie? Niemand weet het. Geen wonder
..
een Fnuik is een Fnuik, wat voor buik hij ook heeft.
Een ster op een buik doet niet langer ter zake.
Verschil mag er zijn, maar je moet het niet maken.
Dr. Seuss. Uit: De Fnuiken en andere verhalen. Vertaling Bette Westera. Gottmer, 2014. Met behalve De Fnuiken de korte verhalen Twee zwarrige Zwanten, Allemaal Sammen en Voor niets of niemand bang. Immer actueel boek over anders zijn en discriminatie op grond van uiterlijke kenmerken.
Heerlijke rijmen, fijne tekeningen, volmaakte vertalingen door Bette Westera: dr. Seuss verveelt nooit. 

dinsdag 26 augustus 2014

Met mijn linkeroog ben ik in China en flarf Poetin

Dit is een baksteen
En die vond het eng
in de wereld
En hij kon in een muur
En er zijn vogels
weet je
Teun van Gisbergen (7 jaar).

De emmer.
Ik ben blauw
Om mij heen zie ik kinderen
Als zij mij omkieperen
Word ik boos
Het allerliefst blijf ik helemaal leeg
Liza Goossens (7 jaar) en Julia Oepkes (6 jaar).

De beker
De beker is
zo mooi dat ik
hem op de grond
stuk gooi
mama boos
Yousef Al-Hadithie (7 jaar)

flarf Poetin liefde
Poetin verklaart
de liefde
aan Youtube!
Een paar
mooie foto's
van Vladimir Poetin
waarin hij zijn liefde voor
mannendieren laat zien.
Poetin is ook
nog een macho-mannetje
als je hem
ziet turnen.
Hij is eigenlijk een levensgenieter.
Stijn Ponsioen (12 jaar
In het boek 'Met mijn linkeroog ben ik in China. De mooiste gedichten van kinderen 2013/2014' staan 100 gedichten van kinderen, van 5-12 jaar. 
Korte, lange, spannende, grappige, verdrietige en filosofische gedichten, de winnaars onder duizenden inzendingen naar de jaarlijkse dichtwedstrijd 'Kinderen en Poëzie'. De omslagillustratie is van Douwe Dijkstra, de overige illustraties zijn gemaakt door studenten van Academie Minerva in Groningen. 



maandag 4 augustus 2014

Sieb Posthuma overleden

Mijn vader zei, mijn vader zei:
De tijd van elfjes is voorbij.
Ze dartelen niet meer, net als toen,
tussen de bloemetjes van 't plantsoen.
Ze spelen niet meer in het perk
tussen de rozen, bij de kerk,
onder de wilgen van de wei.
De tijd van elfjes is voorbij.
Maar toen ik 's avonds wakker was,
toen scheen de maan zo wit op 't gras.
Een mannetje onder de pereboom
had een wit paard aan een zilveren toom.
Ran plan, flindere flan,
niemand weet er het fijne van.

Mijn moeder zegt, mijn moeder zegt:
Nee, elfjes die bestaan niet echt.
Niet in de vijver en niet in de tuin,
niet op het allerhoogste duin.
Enkel in boeken bestaan ze soms,
maar in de boeken staat zooooooveel doms!
's Nachts stond het mannetje bij het hek,
onder die boom op dezelfde plek.
Enkel die nacht was het paard te koop
voor achttien cent en een koperen knoop.
Ran plan, flindere flan,
niemand weet er het fijne van.

Mijn vader sliep, mijn moeder sliep,
toen ik het buitenste hek uit liep.
Ik reed op het witte paard z'n rug
over de heggen en over de brug.
Niemand weet dat ik ginder was
met elfenkindertjes op het gras,
en niemand weet hoe hoog ik heb
geschommeld in een spinneweb,
en niemand weet hoe fijn het is:
spelletjes doen met een hagedis,
en krijgertje spelen met een elf
en hinkelen met de koning zelf.
Ran plan, flindere flan,
niemand weet er het fijne van.
Annie M. G. Schmidt. Uit: Een vijver vol inkt. Tekeningen Sieb Posthuma. Querido, 2011. 
Gisteren is op 54-jarige leeftijd illustrator, schrijver en ontwerper Sieb Posthuma overleden. In het persbericht van zijn uitgever Querido staat: 'hij zag niet langer licht in zijn leven': Kunstenaar Sieb Posthuma overleden
Wat een gemis. Goeie reis Sieb.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

dinsdag 29 juli 2014

Verveling. Vakantie

Diet met haar gedichten op de Vlaamse televisie

Met de bijl van mijn vader
door de straat lopen. Iedereen kijkt.

Lapjes lucht aan flarden. Pats. Overal
blokjes wolk.

Takjes van de boom. Pats pats. Het
regent groene snippers.

Tuinhek in elkaar. Pats pats pats. Stukken
hout door de lucht.

De staart  van die valse
hond van de buren. Pats pats pats pats. Overal bloed.

Niet in het echt hoor. Ik kan
niet tegen bloed.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben, illustraties Merel Ecykerman. De Eenhoorn, 2012.
Dit blog gaat tot september met vakantie. Fijne zomer iedereen!

vrijdag 27 juni 2014

Griffels en Penselen, Vlaggen en Wimpels 2014

Later wil ik over bergen
over bergen over
bergen gaan.

En ben ik er dan over,
ben ik dan aan
de overkant,

dan wil ik dat alles
anders,
helemaal anders
en over is.
Gil Vander Heyden. Uit: Kleine stemmen. Tekeningen Andre Sollie. Clavis, 2013. 
Gil kreeg gisteren een Zilveren Griffel voor deze bundel, die net als de andere poëziewinnaars (zie voor de links hieronder) eerder al op deze pagina werd besproken: Kleine stemmen.
Hier lees je het juryrapport en hier zijn de winnaars van de jaarlijkse Griffels,Vlaggen en Wimpels, Penselen en Paletten: 
Zilveren Griffels
Tot 6 jaar
Held op sokken – Bette Westera (Gottmer)
Wij samen op stap – Jean Reidy (Querido)
Vanaf 6 jaar
Garmanns straat – Stian Hole (Hoogland & Van Klaveren)
Groter dan een droom – Jef Aerts (Querido)
Vanaf 9 jaar
Broergeheim – Emiel de Wild (Leopold)
Vissen smelten niet – Jef Aerts ( Querido)
Informatief
Het raadsel van alles wat leeft – Jan Paul Schutten (Gottmer)
Poëzie
Zilveren Penseel:
Coco of het kleine zwarte jurkje –  Annemarie van Haeringen  (Leopold en Gemeentemuseum Den Haag)
Het raadsel van alles wat leeft – Floor Rieder (Gottmer)
Zilveren Palet:
Het hondje dat Nino niet had –  Anton van Hertbruggen (De Eenhoorn)
Deze hoed is niet van mij –  Jon Klassen (Gottmer)
Niet-Nederlandse illustratoren komen sinds 2012 in aanmerking voor twee Zilveren Paletten, waarvan er één het Gulden Palet kan winnen.

Vlag en Wimpels:
Tot zes jaar 

Boer Boris in de sneeuw - Ted van Lieshout (Gottmer) Let op: link gaat naar het eerste Boer Borisboek.
Als iedereen slaapt - Komako Sakai (De Eenhoorn)
Prinses Pernilla en de reddende ridders - Mathilde Stein (Lemniscaat)
Vanaf zes jaar 
Jonas en de visjes van Kees Poon - Harm de Jonge (Hoogland & Van Klaveren)
Sammie en opa - Enne Koens (Moon)
Vlieg! - Marco Kunst (Lemniscaat)
Vanaf negen jaar 
De regels van drie - Marjolijn Hof (Querido)
Jonge Vlieger - Ellen van Velzen (Lemniscaat)
Mijn bijzonder rare week met Tess - Anna Woltz (Querido)
Informatief 
ABC Dragt - Joukje Akveld en Annemarie Terhell (Leopold)
Foto! - Marije van der Hoeven (Ploegsma)

maandag 23 juni 2014

Een kinderspiegel

'Als ik oud word neem ik blonde krullen
ik neem geen spataders, geen onderkin,
en als ik rimpels krijg omdat ik vijftig ben
dan neem ik vrolijke, niet van die lange om mijn mond
alleen wat kraaienpootjes om mijn ogen.

Ik ga nooit liegen of bedriegen, waarom zou ik
en niemand gaat ooit liegen tegen mij.
Ik neem niet van die vieze vette
grijze pieken en ik ga zeker ook niet
stinken uit mijn mond.

Ik neem een hond drie poezen en een geit
die binnen mag, dat is gezellig,
de keutels kunnen mij niet schelen.
De poezen mogen in mijn bed
de hond gaat op het kleedje.

Ik neem ook hele leuke planten met veel bloemen
niet van die saaien sprieten en geen luis, of zoiets raars.
Ik neem een hele lieve man die tamelijk beroemd is
de hele dag en ook de nacht
blijven wij alsmaar bij elkaar.'
Judith Herzberg. Uit: Strijklicht. Van Oorschot, 1986.

dinsdag 17 juni 2014

Pietje Bell

Ik ben Pietje, Pietje Bell.
Ik help graag mensen in de knel.

Mijn vrienden Peentje, Engel,Sproet en ik,
we kennen alle hoekjes van de stad.
We rennen, ruziën en sjouwen.
We staan als kiene kauwen altijd overal vooraan.

Ik ben Pietje, Pietje Bell.
Ik hou wel van een geintje.

Vanmorgen in de klas
de staarten van twee meisjes vastgeknoopt
toen meester stond te praten.
Niks in de gaten!

Soms gaat het mis. Die kraan vergeten
dat was pech.
Top dat er brandweer is.
Pompte al het water weg.

Ik ben Pietje, Pietje Bell.
Mijn zus kan mij wel schieten.

Ik bedoel het altijd goed
maar zij was echt niet blij
met die mooie rooie verfvlek
in haar nieuwe jurk van zij.

Toch ben ik liever mij
dan die zeurpiet van hiernaast.
Gehoorzaam, altijd braaf,
maar geen plezier, nooit vertier.

Ik ben Pietje, Pietje Bell.
Ik help graag mensen in de knel.
Ik hou wel van een geintje.
Diet Groothuis. Uit: BoekieBoekie, nr. 94, jaargang 23, zomer 2014. 

vrijdag 13 juni 2014

Hanenpootstruik

Ik word geleefd. Ik word gestorven.
Ik was driemaal tweebladig, en afgegraasd,
maar tenslotte vertwijgd en vermenigvuldigd,
scherpdoornig, verhout, benest en opgeschoten
uit aardezout om zonnesuiker. Ik word binnenin bezongen
door lijsters die geen kijkend huid-ding hoeven vrezen.
Ik kreeg de jaren bebloemd, bevinkt,  mier-beklommen,
in nu eens minder bessen, dan weer wijd uitlopend
boven een krans van smeuïge stralen mest.
Van water de krukas, de koppeling van gas,
is mijn vee-gesnoerde gestalte een brede kroon, ontsproten
boven het hongerbui-instinct dat alles herschept
tot prairie. Op mijn stekels prikt de klauwier
de cariës van muizen en bedorven hagedissen.
Bladdiep daaronder worden zaadschreeuwkeeltjes gevuld.
In mij, berankt, vermenigvuldigd, wordt geleefd en gestorven.
Les Murray. Uit: De slabonenpreek. Samenstelling en vertaling uit het Engels Maarten Elzinga. Meulenhoff, 1997.

dinsdag 10 juni 2014

Aan mijn been

Aan mijn been
hangt een voet
en in mijn arm
stroomt er bloed.

In mijn buik
knort een maag
en in mijn hoofd
ronkt een vraag:

een hart, een kont,
een neus, een mond
(die af en toe eens lacht),
wie heeft dat toch
zo knap bedacht?
Geert de Kockere. Uit: Samen over een muurtje. 101 gedichten van Geert de Kockere. De Eenhoorn, 2014.

woensdag 4 juni 2014

Eerste klas

V
schreef juf op het bord. Een verre,
sierlijke, eenzame V. Nog voor ze
iets gevraagd had, gingen er
vingers in de lucht. Ze draaide zich
om op haar hak. Haar jurk waaide op.
Tevreden keek ze ons aan. Al die vingers.
We waren een flinke klas.

Eén
van de vingers was van Brenda,
het dommetje van de klas. 'Maar wel lief.'
Lezen was moeilijk voor haar.
En rekenen. En zwijgen. Maar ze kon
verdraaid goed tekenen. 'Zeg het maar,
Brenda,' zei juf. 'Zeg maar wat het is.'
'Een vogel,' zei Brenda.

"Nee,'
zei juf, 'tekenen komt straks, Brenda.
Nu lezen we.' En toen iemand zei
dat het een ve was, knikte ze: 'Goed!
De ve van van en de ve van voet en..'
En weer gingen er vingers de lucht in.
En weer was Brenda erbij. 'Ja, Brenda?'
'...de ve van vogel,' zei Brenda.
Willy Van Doorselaer. Uit: Ik zoek een woord. 167 gedichten over taal om van A tot Z te verslinden. Gekozen door Hans & Monique Hagen. Querido, 2013/Dit is het bos, verdwaal hier maar. Houtekiet, 1994. 

maandag 2 juni 2014

Haat die kat

5 juni
Kattebelletje
ik zal voor je
luisteren

ik zal
alle klanken
van de wereld 
horen

alle 
heerlijke
onzegbare
zegbare
klanken

al het
ronken
en
zoemen
en alle
tingeltangel-
klanken

ik zal
alle klanken
van de 
wereld
horen

en ik zal ze opschrijven
zodat
jij
ze ook
kunt horen.


18 oktober
Soms vraag ik me af:
Als je niet kunt horen,
wat gebeurt er dan als je
snor snor snor
of gorgelen
of krom krijtje
leest?

Kun je op de een of andere manier
het gesnorsnorsnor
of gegorgel
of kromme krijtjes
voelen?

Voel je de geluiden
in plaats van ze
te horen?
Sharon Creech. Uit: Haat die kat. Vertaling uit het Engels: Michèle Bernard. Hoogland & Van Klaveren, 2009. 
Fascinerend vervolg op Hou van die hond, waarin Jack met hulp van juf Stretchberry de schoonheid van poëzie ontdekt en zich ontpopt tot dichter. 

woensdag 28 mei 2014

Maya Angelou overleden

I Know Why The Caged Bird Sings
The free bird leaps
on the back of the wind
and floats downstream
till the current ends
and dips his wings
in the orange sun rays
and dares to claim the sky.

But a bird that stalks
down his narrow cage
can seldom see through
his bars of rage
his wings are clipped and
his feet are tied
so he opens his throat to sing.

The caged bird sings
with fearful trill
of the things unknown
but longed for still
and his tune is heard
on the distant hill for the caged bird
sings of freedom

The free bird thinks of another breeze
and the trade winds soft through the sighing trees
and the fat worms waiting on a dawn-bright lawn
and he names the sky his own.

But a caged bird stands on the grave of dreams
his shadow shouts on a nightmare scream
his wings are clipped and his feet are tied
so he opens his throat to sing

The caged bird sings
with a fearful trill
of things unknown
but longed for still
and his tune is heard
on the distant hill
for the caged bird
sings of freedom.
Maya Angelou. Uit: The Complete Collected Poems by Maya Angelou. Random House, 1994.
Leven en werk Maya Angelou

maandag 26 mei 2014

Poesje mauw wat doe je nou?

adelaar
vliegt dit jaar
even naar de evenaar
dan weer terug
op zijn rug
maar dat gaat wat minder vlug

hondje waf
vraagt zich af
wat betekent mijn geblaf?
een verhaal
in mijn taal
wordt gewoon een hoop kabaal
Eenvoudige peuter- en kleuterrijmen, te zingen op de bekende melodie van 'poesje mauw'. 
Uit: Poesje mauw, wat doe je nou? Nanna Adams en Tijn Snoodijk. De Eenhoorn, 2014.
Leeftijd: 1+

maandag 19 mei 2014

Eentje meer

Hartje zomer, heerlijk weer.
Nul in bad.

Plons!
Eentje meer.

Eén in bad. Daar gaat 'ie weer:
Grote plons. Nog eentje meer.

Twee zijn boos en gaan tekeer.
Aan de kant! Weer eentje meer.

Drie in bad? Dat lukt niet meer.
Ik wou ook nog!
Eentje meer.
Yvonne Hergane. Uit: Eentje meer. Illustraties Christiane Pieper. Vertaling Bette Westera. Gottmer, 2014.
Hoe moet dit aflopen? Grappig telboekje met teksten op rijm, stripachtige vrolijke tekeningen en steeds meer jongetjes. 
Leeftijd: 2+

woensdag 14 mei 2014

Poëziester voor gedicht 'Gele dingendag'

Het is vandaag heel officieel
de dag van gele dingen.

Het startsignaal was
gisteren op het jeugdjournaal.

Met schuiftrompetten, vlindernetten,
zonnebloem en bijgezoem.

Trompetvissen, natuurlijk narcissen,
veel jonge eendjes, een kanariepiet.

De volle maan, een gele appel,
een banaan en brood met omelet.

Ik wil vanavond friet
met mayonaise en kroket.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Ill. Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012.
Vandaag kreeg ik voor dit gedicht tijdens een feestelijke bijeenkomst in Antwerpen een Poëziester van de Belgische kinderjury. Het gedicht wordt op een prachtig door Pieter Van Eenoge vormgegeven poster naar alle Vlaamse basisscholen gestuurd. 
Edward van de Vendel kreeg de allereerste Gouden Poëziemedaille voor zijn bundel Ik juich voor jou, eerder door mij  besproken op dit blog. Van een van de gedichten uit deze bundel is een lied en een clip gemaakt, zie hier.
Ted van Lieshout en Erik van Os kregen ook een Poëziester voor hun gedichten 'Joris Jan Bas' en 'Bakker'.
Het verslag van het Poëziecentrum Gent lees je hier.
Hier het verslag van Ted van Lieshout, en hier het blog van Edward van de Vendel over de nieuwe poëzieprijzen. 

maandag 12 mei 2014

Samen over een muurtje

Samen is een kort woord,
maar je komt er ver mee.
Verder dan met helemaalalleen,
ook al is dat veel langer.

Helemaalalleen
is een laddertje tegen de muur.
Je hóórt het: helemaalalleen.
En je denkt: ik kom er wel.
Maar je komt er niet.

Samen, je hoort het ook, veert.
Als een trampoline.
Je springt er makkelijk mee
óver het muurtje,
soms tot in de wolken.
Geert de Kockere. Uit: Samen over een muurtje. 101 gedichten van Geert de Kockere. Bundel naar aanleiding van 25 jaar dichterschap. Met 25 illustratoren die met de auteur hebben samengewerkt. De Eenhoorn, 2014.

maandag 5 mei 2014

De rebbe leert de kinderen schrijven

In de kleine sjoel
staat een kacheltje
en het brandt heel goed.
En de rebbe leert
lieve kinderen
hoe je schrijven moet.

't Is Hebreeuws nog wel,
dus heel moeilijk hoor,
het moet keurig net.
Heb je 't mooi gedaan,
dan wordt een vlaggetje
in je schrift gezet.

En de rebbe zegt:
'Wie bevatten kan
wat dit boek beschrijft,
die vindt ver van huis
iets van huis terug,
waar hij ook verblijft.

Lieve kinderen,
diepe duisternis
krijg je te doorstaan.
Daarom geef ik jullie
een klein lichtje mee,
dat nooit uit zal gaan.'
Willem Wilmink. 'Mijn herinnering aan een Jiddisch liedje'. Uit: Verzamelde liedjes en gedichten. Prometheus, 2010. 

dinsdag 29 april 2014

Mijn fijne geluidenboekje

De printer is kwaad
en dat laat hij ook horen:
snuivend
schuift hij
papier naar voren.
- -
Je hoorde dat mama een appeltje schilde.
En je wist niet eens dat je een appeltje wilde,
maar het water liep in je mond.
Je hoorde het mes. Het ging rond en rond,
en toen wilde je even later nog méér.
Want toen hoorde je wéér
dat mes.
In een peer.
- -
Mijn beste beste vriend
is komen logeren.
In de nacht
hoor ik zijn adem
zacht
heen-en-weren.
Edward van de Vendel. Uit: Mijn fijne geluidenboekje. Illustraties Mattias De Leeuws. De Eenhoorn, 2013.
Een poëzieprentenboek met vijftig gedichtjes over alledaagse geluiden: chips eten, nagels knippen, het koffiezetapparaat. Het boek is genomineerd voor de Kinderpoëzieprijs die op 14 door een vakjury wordt uitgereikt op de feestdag van de Boekenjuffen en - meesters.
Vanaf 3 jaar.

zaterdag 26 april 2014

Koningsdag

Dag meneer de koning,
wat gaat u doen vandaag?

Eerst hang ik de vlag uit
voor mijn moeder in Den Haag.

En dan meneer de koning,
wat doet u verder deze dag?

Dan eet ik een beschuitje
met een bergje hagelslag.

En daarna meneer de koning,
als u uitgegeten bent?

Dan reis ik met mijn vrouw
naar het pittoreske Purmerend.

En daar meneer de koning,
wat doet u zoal op bezoek?

Ik wuif en ik schud handen
en hap hier en daar wat koek.

En hoe meneer de koning,
besluit u Koningsdag?

Ik ga vroeg mijn bed in,
maar eerst strijk ik de vlag.
Koos Meinderts. Uit: De liedjesalmanak lente en zomer. Illustr. Annette Fienieg. Rubinstein, 2014.

dinsdag 22 april 2014

Pim en Pom Het grote avontuur

Kijk, hier wonen Pim en Pom.
Die witte met streepjes is Pim.
En die zwarte daar, dat is Pom.
Ze wonen bij de Vrouw, het allerliefste baasje van de wereld.
Zo begint het verhaal over de twee katten die elkaars beste vrienden zijn. Ze worden ontvoerd, ontsnappen en verdwalen. 
Spannend, als kleuter zou ik er behoorlijk van op tilt zijn gegaan.
Naar Fiep Westendorp en Mies Bouhuys.
Over het grote avontuur van Pim en Pim is een bioscoopfilm gemaakt. Een voorproefje:

vrijdag 18 april 2014

Goede vrijdag

Vrijdag
Het is vrijdag. Goede
vrijdag zeggen mijn vader en moeder.
Waarom nou goede?
Jezus gaat dood, ze hangen
hem op, de kaarsen moeten uit.

Hij staat op een plaatje,
mooie ogen. Ze kijken me steeds aan.
Niet vervelend, meer
niet-bang-zijn-in-het-donker-
het-geeft-niet-dat-je-liegt-ogen.

Morgen is het Pasen. We steken
nieuwe kaarsen aan,
dan leeft hij weer.
Goed van hem
doodgaan en toch niet.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Illustraties Merel Ecykerman. De Eenhoorn, 2012.


zondag 13 april 2014

Palmpasen

We spelen dat ik jou
als aan een boom gebonden ezel vond.
Vlug gooi je alle jassen op de grond

voor mij.
Ik ben de koning
op jouw rug.

Ik zwaai met buxustakken
op een broodhaan met
een choco-ei er aan.

Nu jij als koning!, roep ik,
ik wil ezel zijn! Mijn kont
lijkt wel van hout, je harde rug doet pijn.

De ezel bukt, bijt in mijn dij.
We ruilend gieren om
en nemen nog een ei.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Illustraties Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012.

woensdag 9 april 2014

Een kus

'Zal ik je eens een levensgevaarlijke kus geven?'
Ze ging op haar tenen staan, legde haar hand in mijn nek
en gaf mij een levensgevaarlijke kus,
zo'n kus die aan een zijden draadje hangt
en heen en weer zwiept, om zijn as tolt en wegschiet -

ik kon hem niet tegenhouden, ik riep, zwaaide met mijn armen,
holde hem achterna -

zo'n kus die zich omdraait
en aanlegt, iets hoger, iets lager,
zo'n dodelijke kus.
Toon Tellegen. Uit: Zoen me tot ik spin. Ill. Wolf Erlbruch. Querido, 2011.
Bovenstaand gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 7 april 2014

Réveil des oiseaux: in memoriam Erik Menkveld

Réveil des oiseaux (Messiaen)
Luchters doven. Lente. Middernacht.
Drie nachtegalen gaan er flink op los,
steenuil en draaihals roepen zacht.

Witkeel en hop wekken de lijster
in het hout en op trompet. Strijkers
zetten aan: het eerste licht. Een Dageraad
die welke ochtend ook misstaan zou
als een boerenmeid een waaier
begint te gloren in de zaal.

Dan vangt een verpletterend
Krieken aan - roodborst, merel,
koekoek samen door één snavel.

Opperste vervoering door de rijen
watergolf en bont. Abonnementhouders
klimmen op hun stoelen. Kledingstukken
en programmaboekjes vliegen in het rond.
Het frontbalkon gaat het begeven.

De Steinway getranssubstantieerd
tot een jacquetbestaarte Pelikaan
verheft zijn lijfje krachtig van de aarde.
Erik Menkveld. Uit: De karpersimulator. De Bezige Bij, 1997. 

donderdag 3 april 2014

Lente

In de winter is slapen kinderspel,
in de lente kun je het gewoon vergeten.

De dagen worden nu geweven van een lichtere
stof, en ik duw opnieuw tere zinnen
in de vier hoeken van de aarde.

Spreek nu opnieuw de dagen aan
bij hun voornaam, herken
de zondag aan zijn stralend nietsdoen.

Aan alle moeders schenk ik een zondagskind,
kleef met één zaaigebaar alle versnipperde
liefdesbrieven tot een wenkende landkaart.

Wie zijn mond spoelt met verse lentezon,
vindt meteen woorden die uit zingen gaan.
Daniel Billiet. Uit: Wat van de liefde niet gezegd kan worden. Ill. Heide Boonen. Clavis, 2006.